วันนี้ฝนตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ที่จริงเมื่อคืนก็นอนไม่ค่อยจะหลับเลย ไม่รู้ตื่นเต้นอะไร แต่ก็ไม่เคยไปตลาดน้ำมาก่อน กลัวตื่นไม่ทัน พอ 7 โมงกว่าๆ ฝนก็ออกไปหาซันและเพื่อนๆของซัน อีก 3 ชีวิต คือ ฝน เอก และโม ประมาณ 8 โมงเราก็เริ่มออกเดินทางไปราชบุรีกัน เวลาที่เราได้ไปต่างจังหวัดนี่มันช่างน่ารื่นรมย์เสียจริงๆ ในรถเราแอบแบ่งเป็นฟากนิติศาสตร์(นั่งหลัง)กับรัฐศาสตร์(นั่งหน้า) หลังจากทำความรู้จักกันเล็กน้อย เราก็ได้รู้ว่าฟากรัฐศาสตร์นี่เค้าเป็นนักเอนเตอร์เทนจริงๆ ฟากนิติศาสตร์จะนอนก็ไม่ได้ เงียบก็ไม่ได้ จะต้องเล่นต่อเพลง (เป็นตอนที่ฝนอยากจะหลับที่สุดเลย ก็มันอายนี่) ต่อคำ ยังดีนะที่มีฝนเพื่อนซันผู้น่ารักและพูดเก่งคอยรับมือกับฝั่งกระโน้น ก่อนที่ฝนจะขาดใจตาย(ก็ปกติไม่ค่อยได้พูดมากขนาดนี้ เทอมนึงฝนจะพูดสักสองคำได้มั้ง ปกติจะทำตัวเป็นผู้ฟังที่ดีมากกว่า)เราก็มาถึงตลาดน้ำจนได้ วันนี้แดดร้อนเปรี้ยงเลยทีเดียว เราก็เช่าเหมาเรือไปลำละ 300 บาทโดยมีพี่ฝีพายรูปหล่อเป็นของแถม อันที่จริงแล้วคนที่ตลาดน้ำนี้หน้าตาดีกันหมดทุกคนเลย หรือเป็นเพราะเค้าไม่เครียดแบบคนในเมืองก็ไม่รู้สวยๆหล่อๆกันทุกคนเลย
แม้ในยามปกติฝนจะกลัวน้ำเพราะว่ายน้ำไม่เป็น แต่วันนี้ขอสู้ตายก้าวลงเรืออย่างเข็งขัน มีเสียงเล็กๆจากฟากรัฐศาสตร์ว่าหิวข้าว แต่ไม่หรอกเราจะไม่ให้ทาน ก็พอดีมีพี่คนขายน้ำมะพร้าวมาช่วยชีวิตฟากรัฐศาสตร์ไว้พอดี พี่คนขายมะพร้าวน่ารักมากๆๆ ร่าเริง ยิ้มเก่งจริงๆ ต่อมากก็มีขนมปั้นสิบมาช่วยชีวิตฟากนิติศาสตร์ไว้บ้าง ฝนก็ถ่ายรูปไป ถ่ายก็ไม่ค่อยจะเป็น เพิ่งรู้ว่าคนที่นี่คล่องแคล่วไปหมด ทุกอย่างเหมือนกรอเทปเลย เพราะไม่งั้นเรือจะเลยไป และก็ต้องระวังตัวด้วย ไม่เหมาะกับคนซุ่มซ่ามมากๆ ห้ามวางอวัยวะติดกับขอบเรือ อย่างฝนนี่ก็โป๊กเป๊ก ถลอกปอกเปิดไปทีเดียว
เราได้แวะไปดูจุดแวะพักทีมีการทำน้ำตาลและน้ำตาลที่เป็นน้ำดื่ม อร่อยมากเลย เสียดายที่ไม่ได้ซื้อติดมา หอมหวานติดลิ้นมากๆ คราวหน้าจะไม่พลาดเลย ขากลับเราแวะทานก๋วยเตี๋ยวบนเรือกัน นึกว่าจะเป็นน้ำข้นๆสีน้ำตาลเหมือนที่กรุงเทพแต่เป็นน้ำใสแฮะ มีคนบอกว่าไม่อร่อยแต่ทานไม่หยุดเลย หันไปอีกทีหมดไปแล้ว 18 ชาม ขากลับมีจราจรติดขัดด้วย ตลกดีเป็นเรือก็ยังติดกับเค้าได้ไม่น้อยหน้ารถเหมือนกัน
พอขึ้นจากน้ำก็พาร่างกายอันหิวซ่กไปต่อกันที่ร้านก๋วยเตี่ยวไข่ เค้าว่ากันว่าถ้าใครมาราชบุรีแล้วไม่ได้ทานก๋วยเตี๋ยวไข่จะถือว่ามาไม่ถึง ตอนที่เขียนอยู่นี้เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมถ่ายรูปมา อิอิ มัวแต่ก้มหน้าก้มตาทาน แหะๆ
ขากลับฟากรัฐศาสตร์ยังคงไฮเปอร์เหมือนเดิม นั่งร้องเพลงจนมาถึงกรุงเทพ เพิ่งรุ้ว่าโมเป็นคนที่มีความสามารถมาก ร้องเพลงเลียนเสียงติ๊กชีโร่ คาราบาว มนสิทธิ์ คำสร้อย พงสิทธ์ คำภีร์ ฯลฯ ได้เหมือนมากๆ น่าไปออกรายการตีสิบจริงๆ ส่วนฟากนิติศาสตร์ยังคงไม่ได้หลับเหมือนเดิม...-*- (ก็เค้าตื่นเช้านี่)
ขอบคุณซันที่ทำให้เราได้ไปทริปนี้
ขอบคุณฝนที่รักษาศักดิ์ศรีชาวนิติศาสตร์อย่างเหนียวแน่น
ขอบคุณเอกที่นัด 7 โมงแต่เอกมา 7 โมง 45 .. ขอบคุณที่ไม่ให้เรานอน อิอิ ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เป็นวันที่สดใส ปล. วันนี้เราพูดมากกว่าที่เคยนะ..
ขอบคุณโมสำหรับเพลงเพราะๆ และถึงโมจะรั่วแต่ทริปนี้คงไม่สนุกถ้าไม่มีโม..
สุดท้ายขอบคุณอาวิชาญที่ปรึกาตลอดการเดินทาง แฟนพันธุ์แท้ราชบุรี ถ้าไม่มีคุณอาวิชาญของเอกเราคงไปไม่ถึงตลาดแน่ๆ
(ฝนเขียนยาวหน่อยนะคะ บังเอิญว่าหอบความประทับใจกลับมาเยอะแยะเลย)
หอบภาพประทับใจมา3ภาพเองหยอ..เอาอีกๆ 
