ตั้งแต่โพสต์อัลบั้มมาก็เพิ่งจะรู้สึกเขินๆก็ครั้งนี้แหล่ะนะคะ ><
อัลบั้มนี้เราแอบหลบหนีความวุ่นวายในเมืองไปวุ่นวายกันต่อที่บางแสน คนเยอะมากมาย แต่เราก็ไม่หวั่น จับจองเก้าอี้ผาใบสีฟ้า ริมชายหาดสีตุ่นๆ กลิ่นไอทะเล แม่ค้าหน้าแฉล่ม ทานกรรเชียงปูจิ้มน้ำจิ้มเผ็ดๆ ู(ทั้งถาด "คนเดียว") ส้มตำปูม้าเย็นๆ เปรี้ยว เค็ม หวาน กลมกล่อม ไก่ย่างเค็มปะแล่มๆ เหลืองหอม (เป็นสิ่งเดียวที่อยากไปบางแสน ไม่รู้ทำไมถึงชอบทานไก่ย่างที่บางแสนไม่รู้อ่ะค่ะ) อร่อยมาก ไม่มีเก็บอาการ เค้าคงรู้ดี ฟอร์มหลุดตั้งแต่เจอกันครั้งที่สองแล้วนี่ค่ะ ฮิๆ ก็เราเป็นคน enjoy eating นี่นา..
เค้าก็อ่านหนังสือสไตล์คุณชายไป เราก็ทานๆ จกๆ 555+ หันมาอีกทีเราได้แต่ยิ้มแหะๆ หมดจานแล้ว.. ขอโทษน้า (เค้าต้องไปสั่งเพิ่ม เราก็อิ่มแปร้สบายแฮ..)
พอตอนบ่าย ตะวันคล้อยก็ออกไปเริงร่าท้าแดดกัน เราก็จะหัดถ่าย Portrait แต่ว่าโดนแย่งกล้องไปถ่ายเล่นซะงั้น -*- ไปๆมาๆเลยแอบถ่ายคู่กันซะเลย อันเนื่องมากจากไปกันแค่ 2 คน เค้าก็เลยต้องยื่นสุดแขน (อย่างน้อยเค้าก็แขนยาวกว่าเราอ่ะนะ) ถ่ายกันเองมาด้วยประการ ฉะนี้
ตอนเย็นตั้งใจว่าจะไปทานต่อที่วังมุขแต่ไม่ทันแล้ว เย็นซะ่แล้ว.. งื้อ..
เด็กน้อยสองคนเลยต้องรีบกลับบ้านเพราะกลัวว่าจะกลับไม่ถูกกัน ก็หลงทางเก่งกันทั้งคู่หนคะิ คิๆ..
ปล. บางแสนคงเคยเป็นทะเลแสนสวยแต่ตอนนี้แม้กระทั่งเดินเอาขาเตะน้ำยังไม่กล้า รู้สึกเศร้ามากเลย ใครนะทำร้ายบางแสนของเรา T-T
ฮิ้ววว 
