Review20 July 08Jul 19, '08 2:10 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
เขียนไปได้เยอะแล้ว มือไปโดนปุ่มหายหมดเลย T-T

วันนี้ไม่ค่อยสบายอ่ะค่ะ พี่ที่บริษัทป่วยกันระเนระนาดเลย ฝนก็มึนๆ แล้วก็เมื่อยไปทั้งตัวเลย ยังไงช่วงนี้ก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ



วันพุธ
วันนี้เลิกงานตั้งแต่ห้าโมงครึ่งล่ะ หน้าบริษัทรถจอดแน่นิ่งไม่ไหวติงเลย รถติดมากๆ ฝนก็เลยต้องออกมาด้านหลังบริษัทแทน พอถึงเซ็นทรัลชิดลมฝนก็เท ซู่.. ลงมา ฝนก็เดินช็อปปิ้งไปเรื่อย เพราะได้รางวัลเป็น gift card จากที่ชนะประกวดวาดภาพ ก็เลยเดินดูโน่นดูนี่ รอเวลาเพราะว่าวันนี้กลุ่มเพื่อนเคี้ยงมีนัดวางแผนหนีไปเตะน้ำทะเลกัน ฝนก็ได้ของมาพอสมควร (ปกติฝนก็ไม่ค่อยจะช็อปนะคะ ถึงแม้ว่าจะมีฉายาว่าพระนางกิเลซี่ คือ อยากได้นู่นอยากได้นี่ แต่ก็ไม่ค่อยซื้อ เสื้อผ้านี่ก็นานๆที กระเป๋านี่ก็ใช้จนขาด รองท้งรองเท้าก็ใส่อยู่แต่คู่เก่ง สมัยเรียนอยู่เพื่อนซื้อ harrot กัน 4-5 ใบ แต่ฝนก็ใช้อยู่ใบเดียวจนจบ ก็มันไม่ขาดนี่นา..) ส่วนวันนี้ลิปสติคหมดก็เลยได้ฤกษ์ซื้อแท่งใหม่ จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถแท็กซี่ ปรากฎว่าพอออกมาจากตัวตึก ฝนสาดจนแทบจะปลิว คนรอรถเต็มเลย ฝนเลยเปลี่ยนฮวงจุ้ยไปรอฝั่งสุขุมวิท เห็นเด็กน้อยยืนรอรถกันน่าสงสารจับใจ แท็กซี่ก็ไม่ไป ฝนก็เลยโทรหาเคี้ยงด้วยความรู้สึกแย่มากๆ (เคี้ยงติดแหง่กๆ อยู่บนทางด่วน) ทั้งหนาว ของก็หนัก รองเท้าส้นสูงที่เดินบนถนนกรุงเทพเวลาเปียกนี่ก็โขยกเขยกน่าดูจนปวดขา ปวดหลังไปหมด จนมีรถแท็กซี่คันหนึ่งผ่านมา ฝนก็บอกเค้าว่าจะไปสาทร ด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน พร้อมกับจะเพิ่มตังค์ให้ เค้าก็ขอคิด 100 นึงแล้วก็ปิดมิเตอร์ไป อย่างกับเราเป็นฝรั่งเลยแฮะ แต่อย่างไรก็ดี ก็ขอบคุณที่เค้าอุตส่าห์รับ ไปถึงเห็นหน้าพี่ๆ เพื่อนๆ ก็ดีใจ เย้ ถึงซะที สักพักเคี้ยงก็มา วันนี้เคี้ยงทำตัวน่ารักกับฝนมากเลยนะคะ ขอบคุณที่ทำให้ชื่นใจนะคะ

วันพฤหัส
วันนี้ตื่นซะบ่ายสามเลย เหนื่อยสุดๆ พอลงมาก็ปรากฎว่ามีญาติมารอพบ เค้าจะปรึกษา ฝนก็ให้คำปรึกษาไป หลังๆ คำถามชักเยอะ เลยทานข้าวไปด้วยปรึกษาไปด้วย ก็ให้แนวทางเค้าไป ถ้าใครมาขอให้ช่วยฝนก็ยินดีนะคะ ถ้ามีเวลาและไม่เกินความรู้ของฝน เมื่อวันก่อนพี่คนที่ขับรถให้ก็มาปรึกษาเรื่องว่า ไปกู้เงินเค้ามาให้กู้ หวังกินดอกเบี้ย ปรากฎว่า ดอกเบี้ยไม่ได้แล้วยังโดนทวงหนี้อีก สมัยนี้การเป็นเจ้าหนี้หรือลูกหนี้ใครก็ไม่ดีทั้งน้น ฝนว่ามันไม่ค่อยสบายใจเลย ถ้าจะให้ก็ต้องเผื่อใจว่าเค้าจะไม่คืนด้วย เมื่อเดือนที่แล้ว แม่บ้านที่บริษัทมายืมตังค์เนื่องจากทำค่ายาคูลล์ของพนักงานหาย ฝนก็เลยให้ไป ปรากฎว่า พอต้นเดือนเค้าก็บอกว่าพ่อไม่สบายคงจะคืนไม่ได้ ฝนก็เลยบอกว่า ไม่เป็นไร มีเมื่อไหร่ก็คืน ถ้าให้แล้วก็ต้องตัดใจอ่ะนะคะ

ถ้าเราได้ช่วยคนโดยไม่หวังผลมันก็สบายใจดี

เมื่อก่อนฝนก็ได้มีโอกาสไปชาวยสอนหนังสือที่มูลนิธิแห่งหนึ่ง ไปสอนให้กับผู้หญิงที่ด้อยโอกาสในสังคมเช่นโสเภนี คนทำงานในบ้าน ในช่วงวันเสาร์อาทิตย์ มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากเลยนะคะ การที่ใครสักคนเรียกเราว่า ครู แล้วก็ตั้งใจเรียน (ฝนชอบเด็กที่ตั้งใจเรียนค่ะ เพราะฝนตั้งใจเรียน เมื่อก่อนเคยไปสอนหนังสือให้เด็กคนหนึ่ง เค้าอ่านหนังสือการ์ตูน ฝนก็เลยอ่านไปด้วยเลย พอผู้ใหญ่กลับมา อ้าว.. ทั้งครูทั้งลูกศิษย์อ่านกันคนละเล่ม 55) ฝนชอบมากๆ แล้วตอนงานปีใหม่ เค้าก็จะมาขอบคุณเรา มาจับมือ มากอด มาขอถ่ายรูป มาบอกว่า ครูสวยจัง มาขอบคุณ ครูก็ปลื้มมากมาย มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆเลยนะคะ แต่พอถึงช่วงหนึ่งงานที่ฝนทำมันก็โหลดมากๆ จนไม่สามารถจะไปทำได้ ก็เลยยังไม่ได้ไปทำอีก ตอนนี้พอจะมีเวลา ฝนก็มาอยู่ไกลมูลนิธินั้นซะแล้ว แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากนะคะ ยังจำแววตา และอ้อมกอดของพี่ๆลูกศิษย์ของฝนได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมือวานเลย

เหตุการณ์ที่ฝนได้ช่วยคนแล้ว ประทับใจมากๆ มี 2 ครั้งนะคะ
1. เมื่อก่อนฝนพักอยู่คอนโดตรงทองหล่อ วันหนึ่งฝนก็เดินไปซื้อไส้กรอกมา 2 อัน แล้วก็เดินกลับ ปรากฎว่า มีชายเร่ร่อนคนหนึ่ง นั่งอยู่ตรงฟุตบาทปูหนังสือพิมพ์อยู่ เค้าก็มองตามไส้กรอก ฝนก็เลยยื่นให้เค้าไม้นึง แรกๆเค้าก็ไม่กล้ารับ พอเค้ารับ ฝนก็ยิ้มแล้วเดินขึ้นตึกไป อีก 2-3 วัน ฝนก็ลืมเค้าไปแล้ว พอเดินผ่านเห็นเค้านั่งอยู่ เค้ากำลังทานข้าวกล่องมอซอๆ อยู่ พอเค้าเห็นฝนเค้าก็รีบลุกขึ้น กวักมือเรียกให้ฝนไปทาน ฝนซึ้งใจมากเลย เค้าช่างมีน้ำใจเหลือเกิน ฝนก็ปฏิเสธ บอกว่าพี่ทานเถอะ แล้วก็ยิ้มๆ แล้วก็เดินขึ้นไป วันถัดมาฝนซื้อข้าวมา 2 กล่องกะว่าจะเอาไปให้พี่เค้า เค้าก็ไม่อยู่ซะแล้ว..

2. ครั้งหนึ่งวันนั้นฝนตกกระหน่ำซัมเมอร์เซลเลย แต่ฝนอยากทานอาหารเวียดนามก็เลยแวะซื้อ พอซื้อเสร็จก็ข้ามสะพานลอยโดยมีพี่ที่ร้านกางร่มมาส่ง ปรากฎว่า เห็นชายเร่ร่อนคนหนึ่งนั่งยองๆ ตากฝนตัวสั่นอยู่ ฝนก็เลยถามพี่ที่มาด้วยว่า ให้เค้าดีไหม พี่เค้าบอกว่า แล้วแต่น้องสิคับ ฝนก็เลยให้ก๋วยจั๊บเวียดนามไป ที่เลือกให้ก๋วยจั๊บแทนแหนมเนืองหรือปอเปี๊ยะสด เพราะว่ามันอุ่นดี เค้าจะได้เอาไปกอด แล้วก็ทานได้ด้วย พอขึ้นรถมาฝนก็คิดว่า ทำไมเค้าต้องมานั่งตากฝนอยู่ แล้วฝนก็คิดได้ว่า หากเค้าไปหลบฝนที่อื่น เค้าคงกลัวคนจะไล่ หรือกลัวว่าคนจะกลัวไม่กล้ามาหลบฝนกับเค้า ฝนเลยซึ้งน้ำใจเค้ามากๆเลย และวันนี้ฝนก็ยังจำแววตาเค้าได้อยู่เลยนะคะ แววตาที่ขอบคุณ..

ถ้าเราช่วยคนได้ นิดหน่อยๆ ถ้าไม่ลำบากและปลอดภัยก็ช่วยเค้าไปเนาะ สังคมจะน่าอยู่ถ้าเราแบ่งปันนะคะ

วันศุกร์
วันนี้ไปดูหนังเรื่อง สามก๊ก กับเคี้ยง สนุกดีนะคะ ชอบหนังที่เห็นยุทธวิธีการรบอ่ะ ดูเพลินจริงๆ ถึงแม้เรื่องจะไม่ค่อยตรงกับบทประพันธ์ก็เถอะ ดูแล้วก็ได้แรงบันดาลใจดีนะคะ อยากจะเป็นคนเก่งกับเค้าบ้าง มองอะไรก็ทะลุไปหมด ฝนอยากแต่งเรื่องเกี่ยวกับสงคราม ไว้มีโอกาสคงได้เขียน

แต่เรื่องเจ้าแต้มนี่ไม่ได้เขียนแล้ว เพราะว่าอยู่ดีๆ หายไปครึ่งเรื่อง ของแบบนี้แต่งได้ครั้งเดียว แล้วแต่งครั้งหนึ่งก็เหนื่อยมาก ฉะนั้นก็เลยลบไป

กลับมาซะดึกเลย หนังย๊าวยาว ยาวจนหนาวเลย ฝนได้แบ่งเสื้อหนาวให้เคี้ยงด้วยล่ะ รู้สึกแมนแล้วก็ดีมากๆที่ได้ดูแลเค้าบ้าง จากที่เค้าดูแลฝนมาตลอดเลยนะคะ

วันนั้นก็เป็นอีกวันที่เคี้ยงก็ยังน่ารักเหมือนเดิม เอาใจใส่ดูแลฝน ทำให้ฝนมีความสุขมากๆเลยนะคะ ขอบคุณค่ะที่รัก..

Alone in the Universe - David Usher


Review13 July 08Jul 12, '08 2:30 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
สวัสดีค่ะ อาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นอย่างไรกันบ้าง ของฝนเหนื่อยมากเลยอ่ะค่ะ มะรุมมะตุ้มกันสุดฤทธิ์

วันอังคาร
วันนี้เคี้ยงมารับ รถติดมากๆเลย อาทิตย์นี้ฝนสายไปเกินกว่าครึ่งชม.อีก จบไตรมาสโดนแน่เลยเรา หุๆ ขากลับรถก็ยังติด แต่เวลาที่ได้นั่งรถไปกับเคี้ยงถึงแม้จะติดแต่ฝนก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไร เพราะรู้สึกว่ามีความสุขนะคะ เคี้ยงเป็นคนใจเย็นๆ ตั้งแต่รู้จักเค้ามาก็บ่นเรื่องรถติดแค่ 2 ครั้งเอง ซึ่งฝนชอบมากๆเลย เพราะลึกๆแล้วฝนเป็นคนใจร้อนแถมเมารถอยู่ลึกๆอีกต่างหาก ถ้าใครมาเครียดปุ๊บฝนจะมีอาการทันทีเลย เมื่อก่อนอาเจียนเลยอ่ะค่ะ ฝ่ารถติดไปถึงเซ็นทรัล หิวกันมากๆ แต่ฝนก็ตามใจให้เคี้ยงเลือกว่า อยากทานอะไร แต่เคี้ยงก็เลือกตามใจฝนอีกที เดินเข้าร้านฟูจิ แถมยังสั่งของโปรดฝนทั้งนั้นเลยอ่ะค่ะ แซลมอนซาซึมิ กุ้งเทมปุระ เสต็คหมู ทำให้ฝนปลื้มมากๆเลยนะคะ ฝนเลยบอกว่า จะเลี้ยงไอติม เคี้ยงอิ่มซะแล้ว เลยไปเดินย่อย ดูเสื้อให้เคี้ยงด้วย เคี้ยงซื้อมาสคาร่าให้ฝน 1 อัน หมดแล้วอ่ะ แล้วก็แวะร้านหนังสือ (ก็หนอนทั้งคู่นี่นา) แล้วก็แวะขึ้นมาทานไอติม งั่มๆ ตั้งแต่คบกันมาฝนจะโดนเคี้ยงล้อตลอดเรื่องไอติม ปกติฝนทานข้าวช้ามากกกกกกกกกกกกก แต่พอทานไอติมเนี่ยหมดก่อนเคี้ยงอีก 55 แล้วก็กลับมานั่งดูทีวีแป๊บนึง วันนี้เคี้ยงเอาพีซีทีมาฝนเลยเอามาดูเล่น (ตามประสาคนไม่เคยมีพีซีที) แล้วฝนก็เห็นเบอร์ใครมิสคอลเยอะเลย กดดูรับสายก็รับเยอะอีก ฝนก็เริ่มฉุน
......1144 นี่เบอร์ใครคะ
อึ้ง..
......1144 นี่เบอร์ใคร (เริ่มเสียงเข้ม)
กิ๊ก
กิ๊กไหน (ฮึ่มๆ)
ลองโทรดูสิคับ
หนอย...

กำลังจะกดโทรออก ชักคุ้นๆ

อ้าว เบอร์เราเอง 555 เคี้ยงบอก ลืมเบอร์ตัวเองซะงั้น โก๊ะอีกแล้วน้า ฝนก็หัวเราะกลิ้งเลย ก็พอดีเครื่องนี้ฝนไม่ค่อยได้บอกใครนี่นา เอาไว้โทรออก แหะๆ
เรื่องก็จบด้วยประการ ฉะนี้

วันศุกร์
วันนี้มีประชุม CEO พบพนักงานที่มาบุญครอง เหนื่อยมาก เพราะพี่ฝ่ายบุคคลขอให้ช่วย ฝนก็ไปช่วยแต่โดยดี ตื่นตั้งแต่ตีห้า ไปถึงแต่เช้า ก็ไปช่วยเค้าจับนู่นจับนี่ ครึ่งเช้าก็ไปคุยกันในโรงหนัง sf cinema แล้วก็ดูหนังเรื่อง Inconvenient Truth ดูแล้วรู้สึกชอบอัลกอร์อ่ะ รู้สึกว่าเค้าคล้ายๆเราเหมือนกัน คือ เห็นอะไรที่คนอื่นเค้าไม่เห็น แล้วก็พยายามจะเตือน แต่ก็นะ ไม่มีใครฟัง ของ่ายไว้ก่อน น้ำเชียวเรือพัง เฮ่อ..

ทานอาหารกลางวันที่บุฟเฟ่ห์ ที่ปทุมวันปรินเซส อาหารเค้าใช้ได้นะคะ สลัดปลาแซลมอน บะหมี่เย็น ซูชิอร่อยดีอ่ะ ชอบๆ แล้วก็ประชุมต่อ ฟังเรื่องหุ้นแล้วก็สนุกดี ไว้มีเงินเย็นเมื่อไหร่ก็น่าลงทุนเหมือนกันนะคะ ยิ่งเรารู้ข่าววงในก็ยิ่งมีประโยชน์

กำลังนั่งวาดรูปคนบรรยายแก้ง่วงอยู่ จู่ๆ เค้าก็ประกาศรางวัลการวาดภาพฝนกวาดมาได้ 2 รางวัลจาก 2 รูปล่ะ จากทั้งหมด 85 ภาพ ดีใจจังเลย เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ ภาพที่ฝนชนะคือภาพจดหมายจากโกงกางน้อย แล้วก็ภาพแม่จ๋านะคะ

ภูมิใจจัง ไว้เด๋วจะเอาเรื่องมาให้อ่านกันนะคะ

จากนั้นเคี้ยงมารับ เคี้ยงจะถึงแล้ว แต่คนรอลิฟท์เยอะมากฝนเลยวิ่งลงมาทางบันไดหนีไฟ 9 ชั้นเหนื่อยมากกกกกกกกกก แถมรถติดอีก กว่าจะไปถึงเมเจอร์ตอนแรกว่าจะดูหนังกัน ฝนอยากดูสามก๊กอ่ะ แต่คนเยอะมาก ก็เลยทานอาหารกันอย่างเดียว ก็ทานที่ scoozi อ่ะนะคะ วันนี้ตามใจเคี้ยงอีก ให้เลือกร้าน เลือกอาหารทั้งหมดเลย ฝนทานอย่างเดียว วันนี้เจอพี่วุฒิกะพี่ชุยด้วย เดินกันหนุงหนิงน่ารักเชียว ขากลับฝนแวะซื้อไข่ปลาหมึกปิ้งด้วยล่ะ

วันเสาร์
วันนี้ที่จริงมีนัดกับเพื่อนกลุ่มฝนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย อยากไปมากกกกก แต่เหนื่อยมาก ตื่นมาปวดไปทั้งตัว แถมปวดศีรษะอีกเลยขอไปงานเลี้ยงรุ่นวันอาทิตย์เลยทีเดียวละกัน วันนี้ก็มีทำวอลเปเปอร์ใหม่อันหนึ่ง คงได้เห็นจากหน้าเว็บนี้นะคะ แล้วก็ทำอาหารซึ่งเตรียมเครื่องเยอะมาก ก็เลยเหนื่อยๆ แต่พอได้ทานแล้วก็มีความสุขนะคะ วันนี้มีความสุขแบบเมื่อยๆ หนึ่งวัน เหนื่อยจนไม่อยากจะทำอะไรเลย......

4 Minutes (Feat. Justin Timber - Madonna


Review5 July 2008Jul 5, '08 9:16 AM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
วันพุธ
วันนี้เคี้ยงมารับไปทานข้าวค่ะ ตอนแรกเกือบจะไม่ได้เจอกันแล้ว เพราะฝนต้องส่งรูปเข้าประกวดตอนเช้าอ่ะ โชคดีที่นั่งเขียนเรื่องไว้ตั้งแต่เมื่อคืนวานอ่ะค่ะ วันนี้ฝนกะเคี้ยงไปทานอาหารกันที่ร้านโอยั๊วะ ตรงข้ามม.เกษตร อาหารอร่อย บรรยากาศดี เจ้าของที่เชื่อพี่โอ๊ตก็น่ารัก พนักงานที่ชื่อ ออย ก็ฮาๆดี แต่พนักงานบางคนทำให้ฝนหงุดหงิดมากถึงมากที่สุดเลยล่ะค่ะ เคี้ยงบอกว่า มาร้านโอยั๊วะ เลยได้ยั๊วะจริงๆเลย กลับมาดูรายการ Janice ทั้งสนุกทั้งขำเลย แต่ตอนใกล้ๆจบจะได้ยินเสียง เคี้ยงร้องเพลงชิงร้อยชิงล้านแว่วๆ (เค้าร้องเพลงชิงร้อยชิงล้านได้น่ารักน่าหยิกมากอ่ะค่ะ) ประมาณว่าชิงร้อยชิงล้านมาแล้วน้า เปลี่ยนช่องได้แล้ว ขอบคุณนะคะ ที่เคี้ยงเสียสละให้ฝนทุกทีเลย น่ารักจัง

วันศุกร์
วันนี้ไปประชุมที่ต่างจังหวัดเมื่อยมากๆ เลย แต่งานของฝนนี่ชอบทำให้ได้รู้ความลับของบริษัทอยู่เรื่อย รู้สึกเหมือนตัวเองเป็น CIA ยังไงก็ไม่รู้ ตอนเย็นกลับมา ไปร้องเพลงกับพี่ๆที่บริษัทที่ใบไม้ร่าเริง สนุกดีค่ะ ฝนถือไวน์ไปด้วยขวดหนึ่ง แล้วก็มีคนอื่นมาสมทบอีก ก็เลยมึนๆ นิดหน่อย กลับมาก็แอบเป็นห่วงเคี้ยงว่าทำไมไม่กลับบ้านซะที ปรากฎว่าตอนตี 4 เคี้ยงโทรมาบอกว่า มือถือหาย ฝนเศร้าไปด้วยเลย เพราะว่าในนั้นมี msg ที่ฝนส่งไปให้เยอะแยะเลยอ่ะ ฮือๆ แล้วฝนก็เข้าใจความรู้สึกเคี้ยงนะคะ ตอนที่มือถือฝนหาย ฝนเกือบเป็นลมแน่ะ เพราะเครื่องนั้นฝนซื้อมาแพงมากๆ ใช้ไม่ถึงเดือน แถมมีรายชื่อคนที่ไม่สามารถหาเบอร์ได้อีกแล้วเพียบเลย มันเศร้ามากๆเลยนะคะ คนที่เอาไปก็ใจร้ายจัง อย่างน้อยน่าจะส่งซิมคืนให้ก็ยังดีอ่ะ เศร้าๆ

วันเสาร์
เมื่อเช้าลืมตัวส่ง msg ไปหาเคี้ยงตั้ง 2 อันแน่ะค่ะ..
วันนี้มีนัดถ่ายรูปกับคุณ Kurt เนื่องจากครั้งที่แล้ว เลื่อนไป เพราะคุณ Kurt ติดธุระด่วน วันนี้ไปที่สตูดิโอของเค้ากับคุณแม่ (555 คุณแม่ได้เป็นเด็กยกรีเฟล็กซ์จำเป็นด้วย) ทำงานกับคุณ Kurt สนุกมากค่ะ ภาพก็สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อย่างกับ cosmetic ad แน่ะ แล้วเค้าเป็นคนตั้งใจทำงานมากเลย โทรศัพท์มาก็ไม่รับ ถ่ายไปชั่วโมงครึ่ง 400 ภาพ เร็วมากๆ แถมดูในคอมแล้วสวยหมดเลยอ่ะ แต่ที่ฝนประทับใจเค้ามากๆ คือ เค้าบอกฝนว่า ขอโทษที่ทำให้ฝนเสียเวลา แล้วก็ขอบคุณที่มาเป็นแบบให้ น่ารักจริงๆเลย

ตอนจะกลับเค้าแอบบอกแม่ว่า เค้ามีความสุขมากที่ได้ทำงานกับฝนด้วย
ฝนก็มีความสุขเหมือนกันนะคะ ขอบคุณค่ะ คุณ Kurt

ขากลับแวะทานสปาเก็ตตี้ที่ร้านเชฟถนอมด้วยค่ะ สปาเก็ตตี้เส้นดำอร่อยสะใจมากเลย ทานไปตั้ง 2 จาน ฮี่ๆ


Sk8er Boi - Avril Lavigne


Review21June2008Jun 21, '08 3:32 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
วันอาทิตย์
หลังจากกลับมาจากอัมพวาก็เหนื่อยมากเลยค่ะ นอนหลับมาตื่นอีกที สี่โมงเย็น นั่งทานไวไวน้ำใสซองเขียว ใส่ไก่กะกะหล่ำ อย่างเอร็ดอร่อย รอสุดที่รักมา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น นั่นก็คือ น้องหน้าใสนั่นเอง น้องคนนี้มีชื่อว่า น้องป๊อกค่ะ น้องเค้าหน้าใสมากๆเลย ก็เลยเรียกนิคเนมเค้าว่าน้องหน้าใส รู้จักกันตั้งแต่ฝนอยู่ที่เฟิร์มเก่าใหม่ๆ น้องเค้ามาฝึกงาน เค้าก็จะชอบมาคุยกับฝนบ่อยๆ จนสนิทกัน พี่ๆเพื่อนๆบางคนจะบอกว่าเค้าชอบฝน แต่ว่าจริงๆแล้วเราเป็นพี่น้องกัน น้องเค้าจะชอบโทรมาปรึกษาหลายๆเรื่อง การเรียน ชีวิต ความรัก ก็เห็นเค้าเป็นเด็กน่ารักนิสัยดีคนหนึ่งนะคะ เร็วๆนี้ฝนหัดขับรถน้องเค้าก็อุตส่าห์จะเอารถมาให้พี่ฝนซ้อมขับ
พี่ฝนก็บอกว่า พี่ขับแล้วน้องจะขับอะไรคะ
น้องป๊อก ไม่เป็นไรคับ เด๋วผมขับอีกคัน (คัมรี่..)
พี่ฝน ถ้าพี่ขับไปชนจะเอาปัญญาที่ไหนไปซ่อมคะ
น้องป๊อก ไม่เป็นไรครับ รถมีประกัน (แต่รถน้องนะ e-class มะเป็นไร พี่เกรงใจจัง)
แต่ก็ซึ้งน้ำใจน้องเค้ามากนะคะ น้องเค้าเป็นเด็กดี และก็ถึงไหนถึงกัน ไปไหนไปกัน ซึ่งฝนชอบมากค่ะ คนที่ลุยๆแล้วก็ตามใจเนี่ย แต่วันนี้น้องป๊อกมีปัญหาเพราะว่าแฟนเก่าน้องป๊อกเลิกกันแล้ว ย้ายบ้าน เปลี่ยนเบอร์ แล้วเอกสารสำคัญของน้องป๊อกอยู่ที่เค้าหมดเลย ฝนก็เลยบอกว่าลองติดต่อเพื่อนเค้าดูซิ น้องป๊อกบอกว่าเพื่อนเค้าก็มาด่าผม ทั้งๆที่เคยขอความช่วยเหลือจากผม ฝนฟังแล้วก็สงสารน้องเค้าเหมือนกันนะคะ ก็ได้แต่บอกว่า เลิกติดต่อกับกลุ่มนี้ไปเลย ดูแรงๆอ่ะ เอกสารก็ไปทำใหม่เนาะ เฮ่อ.. แย่จัง แต่อยากจะบอกว่า ผู้หญิงที่ได้น้องเค้าเป็นแฟนนี่โชคดีนะคะ ออกจะนิสัยดี หน้าตาก็ดี ฐานะดี แถมเป็นคนที่เข้าใจผู้หญิงมากกกกก ตอนนี้ฝนก็ได้แต่ให้กำลังใจน้องเค้าไป อยากบอกว่า ที่น้องป๊อกเคยบอกกับพี่เจ๋มว่า พี่ฝนเป็นคนที่ประเสริฐมากนั้น พี่ขอบอกว่า น้องป๊อกก็เป็นเหมือนกันนะคะ พี่ไม่อยากให้น้องท้อแท้นะคะ วันหนึ่งน้องจะได้เจอคนที่เหมาะสมกับน้องนะคะ do u believe in destiny?

คำคมจากน้องป๊อก
ผู้หญิงสวยหาง่าย ผู้หญิงนิสัยดีหายาก

หลังจากนั้น เคี้ยงก็มาวันนี้สั่งพิซซ่าแป้งบางมาทาน เอาใจเคี้ยง 1 วัน วันนี้ปล่อยให้เคี้ยงทานเต็มที่เลย ฝนก็นั่งทานไข่ปลาหมึกจากอัมพวาไป เคี้ยงก็บ่นเหม็นๆ ปลาหมึก 55+ เป็นแฟนเรา ต้องอดทน.. แล้วก็นั่งดู AF5 ด้วยกัน ฝนชอบดู AF5 กับเคี้ยงมากเลยนะคะ เคี้ยงจะน่ารักมากๆ เวลาที่ฝนชมใคร โดยเฉพาะผู้ชายเคี้ยงจะค้อนบ้าง หรือไม่ก็หันหลังให้บ้าง ทำตัวดุ๊กดิ๊กบ้าง ทำให้ฝนอดขำในความน่ารักของเค้าไม่ได้ แล้วก็ต้องคอยง้อเค้า เวลานึกถึงก็จะทำให้ฝนเผลออมยิ้มคนเดียวตลอดเลย

วันอังคาร
วันนี้มันวันอะไรกันนี่ ฝนตกตอนเย็น รถติดมากๆ เลยแวะซื้ออาหารเวียดนาม ร่มก็ไม่มี ตากฝนครั้งมโหฬารในรอบทศวรรษ ไม่เคยตากฝนขนาดนี้มาก่อน โชคดีคนที่ร้านเค้ากางร่มไปส่ง ฝนเลยได้กลับบ้าน แต่ระหว่างทางฝนเห็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งยองๆ คุดคู้ตากฝนอยู่ เค้านั่งนิ่งมากเลย น่าจะเป็นคนที่ป่วยหน่อย ฝนสงสารเค้าก็เลยเดินกลับไป ยื่นก๋วยจั๊บญวนให้เค้า เค้าก็ยืนทำหน้างงๆ แต่ก็รับไป ฝนก็รู้สึกดีนะคะ อย่างน้อยก็คงทำให้เค้าอุ่นขึ้น เพราะว่ามันร้อนๆ และเค้าก็คงจะอิ่มถ้าเค้าทานนะคะ ฝนว่าเค้าดีอ่ะ คือเค้านั่งตากฝน ไม่รู้ว่าทำไม แต่ฝนคิดว่า ถ้าเค้าไปหลบที่ร่ม คนอื่นคงไม่กล้ามาหลบกับเค้า หรือเค้าคงกลัวคนอื่นจะรังเกียจมั้งคะ

ตอนสมัยที่ฝนอยู่ทองหล่อ ฝนเคยซื้อไส้กรอกมาสองอันแล้วก็เดินผ่านชายพเนจรคนหนึ่ง เค้ามานั่งอยู่ เห็นเค้ามองฝนก็เลยยื่นไส้กรอกให้เค้าไม้นึง เค้าก็รับไป วันต่อมาฝนเดินผ่าน ปรากฎว่าเค้ายังอยู่ที่เดิม ทานข้าวในถุงดำๆ เหมือนไปเก็บมาจากข้างถนน แต่พอเค้าให้ฝนเค้าก็รีบเรียกให้ฝนไปทานกับเค้า ฝนประทับใจเค้ามากๆเลยค่ะ เค้าไม่มีจะทานอยู่แล้ว ยังเรียกให้เราไปทานอีก น่ารักเหลือเกิน วันต่อมา ฝนก็ซื้อของจะไปฝากเค้า แต่เค้าไปซะแล้ว แต่ว่าน้ำใจของเค้าที่มีต่อฝนจะยังคงติดตรึงในความทรงจำของฝนไปอีกนานเลยนะคะ

วันพุธ
เคี้ยงมารับไปทานที่ร้านเพลิน ทานเป็ดยอดหญ้า แล้วก็สเต็กกัน ฝนชอบที่เคี้ยงยอมดูชิงร้อยชิงล้านช้า เพราะว่ายอมให้ฝนดูรายการ Janice Agency ก่อน ฝนว่าเคี้ยงเป็นสุภาพบุรุษดีนะคะ เวลาแบบเนี้ย.. ^^

วันเสาร์
วันนี้ฝนก็นอนตื่นสายนิดหนึ่ง เพราะรู้สึกไม่สบาย วันนี้ทำสเต็กหมูของถนัดให้เคี้ยงทาน ร้อนมากๆเลย เพิ่งสระผม ผมเปียกโชกเลย แถมรู้สึกปวดท้องอีก แต่เคี้ยงก็น่ารักกับฝน ขอบคุณนะคะ ฝนมีความสุขมากเลยรู้ไหม..

อยากบอกคำๆนั้น ซ้ำๆ ไม่รู้ว่าเธอจะเบื่อบ้างไหม แต่มันอัดอั้นอยู่ภายใน โปรดช่วยฉัน ช่วยฟังให้ฉันหายอึดอัดที..

...

ปล.ที่บริษัทฝนมีให้ส่งรูปถ่ายเข้าประกวด รางวัลเป็นทีวี กับ gift voucher อยากได้อ่ะ แต่โจทก์ยากมากเลย หัวข้อคือ การเปลี่ยนแปลงอ่ะ ส่งได้ 5 ภาพ ต้องบรรยายด้วย อยากจะบอกคนคิด theme ว่า ทำไมยากจังอ่ะ ภาพๆภาพเดียวจะสื่อให้เห็นความเปลี่ยนแปลงยังไงน๊อ ตอนนี้ยังนั่งคิด นอนคิด ตีลังกาคิดอยู่เลย




Review15 June 2008Jun 15, '08 2:03 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
อาทิตย์นี้เหนื่อยจังเลยค่ะ
เริ่มจาก..

วันจันทร์
เปื่อย.. เพราะคืนวันอาทิตย์นอนไม่หลับทั้งคืน ปวดท้องมากๆ จนต้องทานยานอนหลับไปตอนตีสี่กว่าๆ ตอนเช้าเลยต้องโทรไปลางาน แถมยังปวดท้องอยู่อีก แล้วก็มึนยานอนหลับด้วย ตอนบ่าย เคี้ยงมาพาไปหาคุณหมอ นอกจากไปหาแก้ท้องเสียแล้วยังไปซื้อยานอนหลับเพิ่มด้วย ขนาดทานประหยัดๆ ยังหมดเลยอ่ะ คราวที่แล้วหมอให้มาแค่ 6-7 เม็ดเอง คราวนี้เลยซื้อมาตุนไว้ ฝนชอบนอนไม่หลับคืนวันอาทิตย์อ่ะค่ะ จากนั้นก็พาไปทานอาหารเกาหลีของโปรดเคี้ยง ฝนก็..ได้ทานอาหารร้อนๆก็ดีขึ้น กลับมาแบบเพลียๆ ก็นอนต่อ เคี้ยงก็อยู่จนฝนหลับแล้วค่อยกลับไป วันนี้หลับง่ายเลย ขอบคุณนะคะเคี้ยงที่ดูแลฝน

วันพฤหัส
เคี้ยงพาไปทานอุโตยา เพราะฝนอยากทานปลาแซลมอล วันนี้ทำเค็มไปนิด แต่ก็ดีกว่าจืดอ่ะเนาะ หลังจากเคยบอกพี่เค้าไปว่าก้างเยอะจัง วันนี้ก้างน้อยลงแล้ว หุๆ ดีจัง เคี้ยงทวงเรื่องไปเที่ยวอัมพวา มันตลกดีนะคะ คราวที่แล้วไปเห็นเค้าเดินทางเหนื่อยๆ ฝนก็เลยไม่ได้พาไปอีก กลัวจะพาคุณชายมาตกระกำลำบาก เห็นแล้วสงสาร ที่ไหนได้คุณชายอยากไปตั้งนานแล้ว และคุณชายก็รอว่าเมื่อไหร่ฝนจะจัดทริปไปอีก น่ารักดีจัง คราวนี้คุณชายชวนใหญ่เลย ไม่จัดไปก็หาว่าไม่สนใจ ฮิๆ จริงๆ คงเพราะเคี้ยงใกล้จะไปเมืองนอกแล้วด้วย เค้าคงอยากใช้เวลาที่เหลืออยู่ด้วยกันให้มากที่สุดอ่ะเนาะ ฝนก็เหมือนกันนะคะ จะเก็บไว้เป็นความทรงจำดีๆ ไว้คิดถึงเมื่อยามเราห่างไกลกัน..

วันศุกร์
เคี้ยงชวนไปเจอเพื่อนๆ ฝนเห็นว่าไม่ได้ไปนานแล้วเลยไปซะหน่อย รู้สึกว่าวันนี้ไม่น่าเบื่อมาก คนไม่เยอะเกินไป เพลงก็สนุกดี เพื่อนๆก็น่ารัก เคี้ยงก็น่ารักที่คอยอยู่ใกล้ๆฝนตลอด ถ้าเคี้ยงไม่มาอยู่ใกล้ๆ ฝนคงเหงาเหมือนกัน กลับไปตอนตี 1 ครึ่ง หลับปุ๋ยๆ ตอนตี 2 ครึ่ง

วันเสาร์
ตื่นมาตี 5 ตื่นมาคิดว่าจะไปดีไม่ไปดี ในที่สุดก็ไป วันนี้ไปเที่ยวอัมพวากับที่บริษัทฯค่ะ ฝนอยู่รชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติ ก็ไปปลูกป่าชายเลน ลุยโคลน Adventure มากๆ ให้อาหารลิงน้อย ดูปูไต่ ทานอาหารเที่ยงที่หอคอยกลางทะเลอร่อยมากๆ มียำทะเล ปลากะพงนึ่งมะนาว หอยแครงลวกเยอะมากๆ 3 กาละมังเลยอ่ะ ไม่รู้ใครตอนหิวๆ ตะโกนสั่งหอยแครงเพิ่ม ทานกันจนน่าจะเก็บเอาไปฝันได้เลย กุ้งผัดถั่วลันเตา ผักราดกะทิ น้ำพริกปลาทูแม่กลองหน้างอคอหัก แต่คนทานยิ้มแฉ่งเลย แกงอะไรไม่ทราบจำไม่ได้อ่ะค่ะ อร่อยมากๆ อาหารเค้าสดมากๆเลย จากนั้นไปวัดโบสก์ แล้วก็เดินตลาดน้ำอัมพวา รองเท้ากัดเจ็บมากๆ แต่ก็ซื้อของทานกลับมาเพียบเลย อยากย้ายไปอยู่อัมพวาจริงๆ จากนั้นก็นั่งรถกลับมานั่งดู AF5 ต่อที่บ้าน นั่งทานกุ้งเผา ปูผัดผงกะหรี่ กุ้งอบวุ้นเส้นสบายใจ ลัลล้า..

ไว้เดี๋ยวจะเอารูปมาลงเว็บให้ชมกันนะคะ


Review8 June 2008Jun 7, '08 2:05 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
โอ๋ย.. อย่างนี้ทุกทีเลย พรุ่งนี้คุณ Kurt ติดต่อให้ช่วยเป็นแบบให้ก่อนที่จะถ่ายงานให้กับนางแบบของ Elite Model ฝนก็สิวขึ้นมาสองเม็ดโด่เด่อยู่บนหน้าผากพอดี เนื่องจากตอนไปประชุมที่สัตหีบหอบสาหร่ายโกโบริรสพริกไทยมาถังเบ้อเร่อเลย ดูทีวีไปกอดถังสาหร่ายไปงุ่มงั่มๆ ทราบว่าทานแล้วจะสิวขึ้น แต่ก็ไม่สนใจเพราะคิดว่าช่วงนี้คงไม่ได้ใช้หน้าตาทำอะไร ที่ไหนด้าย... TT

http://www.elitemodel.com/ คุณ Kurt ให้เว็บมาศึกษา พรุ่งนี้จะลองลองเนียนดูนะคะ ฝนก็ไม่ได้หุ่นนางแบบเลย ตัวกะจิ๊ดริ๊ด แถมทั้งโทรม ทั้งสิวขึ้น หวังว่าพรุ่งนี้คุณ Kurt จะใช้ Magic อีกครั้งนะคะ ><

อาทิตย์นี้ได้คุยกับเพื่อน เพื่อนบอกว่า น้องของเพื่อนไปเซฟรูปที่ฝนถ่ายน้องลัคกี้มาจากเว็บอื่น ฝนก็เลยตกใจแกมดีใจว่า มีคนชอบรูปที่ฝนถ่ายด้วย ดังใหญ่แล้วนะน้องลัคกี้จอมซน แต่สงสัยว่าต้องจริงจังกับการทำ copyright ให้มากขึ้นซะแล้วสิเรา ต้องทำแบบมืออาชีพกะเค้ามั่ง อิอิ

ช่วงต้นอาทิตย์ก็ไปงานคุณปู่ตลอดเลย คุณปู่ที่น่ารักของฝน หลับให้สบายนะคะ

ช่วงกลางอาทิตย์
ฝนก็ไปเป็นเพื่อนเคี้ยงไปฟังบรรยายจากอาจารย์ของมหาวิทยาลัยเคี้ยง แล้วก็ไปทานสมบูรณ์โภชนากัน อร่อยและไม่แพงอย่างที่คิด ขอบคุณเคี้ยงนะคะ

วันนี้
เคี้ยงพาไปตรวจสายตากับตัดแว่น คุณหมอบอกว่าสั้น 700 แน่ะค่ะ จะสั้นไปถึงไหนน๊อ.. วันนี้ขอโทษเคี้ยงด้วยนะคะที่ฝนง๊งงิ๊งอ่ะ พอดีฝนปวดแขนมากจริงๆ แล้วก็เหนื่อยมากๆ ขอโทษนะคะที่รัก และก็ขอบคุณมากๆเลยนะคะ ที่เข้าใจและก็ทำให้ฝนรู้ว่าเคี้ยงรักฝนมากแค่ไหนนะคะ ขอบคุณที่ใจเย็นกับฝนนะ

ขอบคุณอีกเรื่อง
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเคี้ยงไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ฝนไม่ได้ไปด้วย เพราะว่าต้องไปงานคุณปู่และก็จำเป็นต้องไปงานเลื่อนตำแหน่งของท่านรองฝ่ายปฏิบัติการที่บริษัท ฝนเลยไม่ได้ไป แต่ฝนไว้ใจเคี้ยงและเพื่อนๆของเคี้ยงว่าเค้าคงจะดูแลกัน ปรากฎว่ามีผู้หญิงคนที่เคยเข้ามากอดเคี้ยงเค้ามาอีก แล้วก็เข้ามาที่โต๊ะของเคี้ยง ขนาดว่าเค้าเข้าไปไม่ถึงเพราะมีเพื่อนๆยืนขวางอยู่ เค้าก็ยังตะเกียกตะกาย พยายามเอามือข้ามโต๊ะไปดึงแขนเคี้ยง เพื่อนฝนบอกว่า เคี้ยงพยายามปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่เค้าก็ไม่หยุด จนเคี้ยงต้องบอกว่ากลับไปที่โต๊ะเถอะครับ แถมพี่เอผู้น่ารักก็รีบบอกแฟนเพื่อนฝนว่า สมาคมอย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคับ เคี้ยงไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วก็เข้ามายืนขวางเพิ่มอีกคน : D ซึ่งฝนฟังแล้วก็รู้สึกดีมากๆเลยนะคะ ขอบคุณทุกๆคนเลย ฝนซึ้งในความน่ารักของทุกคนมากเลยนะคะ เรื่องนี้เคี้ยงไม่ยอมบอกฝนเพราะรู้ว่า ฝนช่วงนี้ฝนมีเรื่องเศร้าๆมากแล้ว ไม่อยากให้ฝนต้องคิดมาก ฝนอยากบอกขอบคุณเคี้ยงมากๆ ที่แคร์จิตใจฝน ห่วงใยฝน และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเคี้ยงบอกฝนได้เสมอนะคะ ฝนรู้ว่าเคี้ยงห่วงใยและฝนก็รู้ว่าเคี้ยงเป็นคนดี ฝนไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ตราบใดที่ยังเป็นสิ่งมหัศจรรย์เดินได้ที่ดีที่สุดและน่ารักที่สุดของฝนอย่างนี้..

ขอบคุณเพื่อนๆน้องๆที่แสนดี
ขอบคุณเคี้ยง.. คนที่รักและเข้าใจฝนมากที่สุด

รักเคี้ยงมากนะคะ

"I don't mind spending some time
Just hanging here with you
Cuz I don't find too many guys
That treat me like you do"

Stars are Blind - Paris Hilton

Review31 May 2008May 31, '08 3:43 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
กราบเท้าคุณปู่ที่รัก..

หนูไม่อยากจะเชื่อเลย คุณปู่ที่แสนดีของหนูจะจากหนูไปแล้วจริงๆ หนูเคยคิดว่า คุณปู่จะอยู่กับหนูไปอีกนานแสนนาน เพราะคุณปู่ดูแข็งแรง สดใสกว่าใครๆ หนูยังเห็นภาพของเราสองคนนั่งอ่านหนังสือด้วยกัน หนูยังเห็นภาพคุณปู่หนังเขียนหนังสือบนโต๊ะไม้ตัวเก่า หนูยังเห็นรอยยิ้มอบอุ่นและสายตาแห่งความหวังดีทุกครั้งที่คุณปู่มองมา ทุกอากัปกิริยาของคุณปู่ยังชัดเจนอยู่ในความทรงจำของหนู หนูอยากจะบอกว่า หนูภูมิใจนะคะ ที่หนูได้เกิดมาเป็นหลานของคุณปู่คนนี้ คุณปู่คนเก่งของหนู ต้นแบบของความเพียร คุณปู่จบจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้ทุนไปเรียนต่อที่ประเทศอเมริกา และเมื่อจบแล้วคุณปู่ก็มิได้ทิ้งแผ่นดินเกิดกลับมารับใช้ประเทศชาติ จนก้าวหน้าสูงสุดในสายงานของคุณปู่ คุณปู่มีความจำเป็นเลิศ แม้ขนาดว่า คุณปู่อายุมากขนาดนี้แต่คุณปู่ยังจำหลักวิชาได้ดีมากกว่าหนูที่เพิ่งจบใหม่ๆซะอีก และงานเขียนของคุณปู่ก็ยังเป็นมรดกให้กับอนุชนรุ่นหลัง คุณปู่พยายามถ่ายทอดความรู้ของท่านแม้ว่าท่านจะเกษียณแล้ว ในด้านชีวิตครอบครัว คุณปู่รักครอบครัวมาก และไม่เคยทำให้คุณย่าต้องเสียใจ หรือผิดหวัง ท่านเคารพและเกรงใจคุณย่ามาก ท่านเคยเล่าให้ฟังว่า คุณย่าเป็นลูกสาวของท่านทวดซึ่งดูแลกรมทั้งหมด ซึ่งท่านทวดเป็นคนดุมาก เมื่อเวลาที่คุณปู่ไปขอ ท่านทวดบอกกับคุณปู่อย่างใจนักเลงว่า กล้าขอก็กล้าให้ ซึ่งฝนก็เชื่อว่าคุณปู่ไม่ทำให้ท่านทวดผิดหวัง ท่านดูแลคุณย่าเป็นอย่างดีมาตลอด วันไหนที่ฝนไปบ้านคุณปู่ ทุกๆ 7 โมงเช้า เราต้องรับประทานอาหารด้วยกัน คุณย่าของฝนเป็นคนที่ทำอาหารเก่งมากๆ ตามแบบฉบับกุลสตรีไทยสมัยก่อน บางทีก็บ่นๆบ้างเวลาที่แม่ครัวทำอาหารไม่ถูกใจ (ข้าวต้มสูตรคุณย่าฝนเป็นสูตรที่อร่อยที่สุดในโลกเลยล่ะค่ะ >< ) คุณปู่ก็จะมองคุณย่าแล้วยิ้มๆ ในทุกๆครั้งที่คุณปู่มองคุณย่าฝน ฝนจะเห็นสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความอบอุ่น และความเมตตา สิ่งนี้ทำให้ฝนประทับใจมากเลยค่ะ คุณปู่ทะนุถนอมคุณย่า อะไรที่จะทำให้คุณย่าไม่สบายใจ คุณปู่จะไม่ทำเด็ดขาด คุณย่าจึงโชคดีมากๆและลูกๆหลานๆก็พลอยโชคดีไปด้วยที่ได้เกิดมาท่ามกลางครอบครัวที่มีความสุข สงบและร่มเย็น และฝนก็โชคดีที่ได้เห็นความรักอันสูงค่าที่น้อยคนนักจะมีโอกาสได้เห็นหรือสัมผัสนะคะ ทำให้ฝนเชื่อว่าความรักและความซื่อสัตย์มีอยู่จริง ที่บ้านเล็กๆของคุณปู่จะไม่เคยเงียบเหงา เรียกว่าหัวกระไดไม่แห้งเลยล่ะค่ะ เพราะความดีที่ท่านสะสมตลอดมา ใครๆก็คิดถึงท่าน จะมีคนมาหาคุณปู่บ่อยๆจนบางทีฝนยังกล้วว่าคุณปู่จะเหนื่อย ท่านทำให้ฝนได้เห็นถึงความจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนาและพระมหากษัตริย์อย่างแท้จริง ท่านอุทิศตนด้วยความซื่อสัตย์และแม้กระทั่งท่านเกษียณไปแล้วก็ยังไม่หยุดหย่อน ท่านใช้ชีวิตอยู่อย่างสมถะ เรียบง่าย ไม่หรูหราฟุ้งเฟ้อ แต่ท่านกลับบริจาคเงินให้กับโรงพยาบาลเพื่อช่วยเหลือคนจำนวนมากมาย เชื่อไหมคะที่บ้านคุณปู่ฝนยังใช้เตาถ่านอยู่เลย ท่านประหยัดสำหรับตัวท่านเองแต่เพื่อคนอื่นแล้วท่านอยากให้คนอื่นสุขสบายแม้แต่คนที่ท่านไม่รู้จักท่านก็ช่วยเหลือ ฝนภูมิใจในตัวคุณปู่มากๆนะคะ ภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นหลานปู่ ฝนเชื่อว่าป่านนี้คุณปู่คงได้เกิดเป็นเทวดาอยู่บนสวงสววรรค์ ป่านนี้คุณปู่คงได้ไปพบกับคุณย่าแล้วสินะคะ ฝนเชื่อว่าคุณปู่จะมีความสุขมากๆไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ไหน ฝนรักคุณปู่และจะรักอย่างนี้ตลอดไปนะคะ

รักมากเหลือเกิน..

สิ่งที่ทำให้ฝนร้องไห้ ไม่ใช่เพราะฝนไม่ทราบว่าเกิดแก่เจ็บตายเป็นของธรรมดาในโลก แต่เป็นเพราะฝนคิดถึงเวลาที่เราปู่ หลานได้อยู่ด้วยกัน คิดถึงรอยยิ้มอบอุ่นและคิดถึงความเมตตาที่ท่านประทานให้ฝนเสมอมา ต่อไปนี้ฝนคงจะคิดถึงคุณปู่มากๆเลยนะคะ..

เรื่องอื่นๆ
1. อาทิตย์นี้ครบกำหนดระยะเวลาทดลองงานแล้ว ผลการประเมินฝนได้คะแนนสูงสุดในเรื่องความฉลาด ความรู้ความถนัดในวิชาชีพ การพัฒนาและความสามารถในการเรียนรู้รวดเร็ว ความมุ่งมั่นและเอาใจใส่ในการงาน แต่สิ่งที่ต้องปรับปรุงคือ เจ้านายบอกว่า ฝนชอบทานข้าวคนเดียว 55+ ฝนไม่ได้จะปลีกวิเวกอะไรหรอกค่ะ แต่ว่าอันเนื่องมาจากเป็นคนทานข้าวช้าและเยอะ ก็เลยเกรงใจคนอื่น พอเกรงใจคนอื่นก็เลยต้องอิ่มเร็ว มันก็เลยไม่อิ่มอ่ะ อยากจะทานข้าวเที่ยงแบบไม่ต้องรีบบ้าง
2. ต้องขอบคุณสิ่งมหัศจรรย์เดินได้ของฝนมากๆนะคะ
..ขอบคุณที่คอยปลอบโยนและให้กำลังใจ ขอบคุณที่ให้ยืมหลังให้ฝนร้องไห้จนเปียกปอนไปหมด แต่รู้ไหมคะว่าหลังของเค้าทำให้ฝนรู้สึกอบอุ่นใจ ในขณะที่ฝนสูญเสียฝนกลับได้รู้ว่ามีบางอย่างคงอยู่ โดยที่ไม่ต้องพูดอะไร ขอบคุณที่คอยซับน้ำตาทุกหยดที่ไหลริน ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและดูแลฝนเป็นอย่างดี
..ขอบคุณที่เชื่อมั่นในตัวฝนนะคะ วันที่พี่วิศวกรคนหนึ่งบอกว่าเอกสารหาย ฝนรู้สึกแย่มากๆ รู้สึกว่าฝนทำพลาดได้อย่างไร เค้ากลับบอกว่า ทุกคนก็ต้องมีผิดพลาดเป็นธรรมดาและแฟนของเค้าเป็นผู้หญิงเก่งในสายตาเค้าและเค้าก็เชื่อมั่นในตัวฝน ซึ่งวันนั้นฝนสูญเสียความเชื่อมั่นในตัวเองมากๆ และเมื่อพี่ฝนหาเอกสารเจอ (ปรากฎว่าอยู่ที่โต๊ะพี่เค้านี่เอง) ฝนก็หวนนึกถึงวันนั้น แม้ว่ามันจะผ่านไปด้วยดี แต่มันทำให้ฝนซาบซึ้งในตัวเค้ามากๆเลย เค้าเชื่อในตัวฝนมากกว่าฝนเชื่อในตัวเองอีก ขอบคุณนะคะที่รัก


Now and Forever - Richard Marx



Review28 May 2008May 29, '08 5:59 AM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
คุณปู่จากหนูไปตลอดกาลแล้ว..



Angel - Sarah McLachlan


ReviewReviewReview24 May 2005May 24, '08 4:01 AM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
นรกบนดิน..

วันนี้ฝนมีเรื่องเล่าจากยมบาลให้ฟังนะคะ..

เช้าวันนั้น ฝนได้เจอกับชายสูงวัยท่านหนึ่ง ผมของท่านเป็นสีเงินสวยงาม มีรอยยิ้มอบอุ่นใจดีแต่ริ้วรอยแห่งประสบการณ์บนใบหน้าของท่านบอกให้ฝนรู้ว่า ท่านคงผ่านเรื่องราวในชีวิตมามากมาย ฝนไม่รู้เลยว่า ท่านเป็นยมบาล ฝนนึกว่าท่านก็เหมือนคุณลุงน่ารักใจดีท่านหนึ่ง เรื่องราวเริ่มจากตอนที่ฝนเล่าให้ท่านฟังว่า ฝนนอนไม่ค่อยหลับ ท่านบอกว่า ฝนกำลังเครียดต้องรักษาสุขภาพด้วยก่อนที่ไม่สบายไป ฝนถามท่านว่า ท่านทำอะไรอยู่หรือคะ ทันใดนั้น รอยยิ้มก็ปรากฎบนใบหน้าของท่าน ท่านบอกว่า ท่านเป็นผู้คุมกฎ คอยดูแลผู้ที่ถูกส่งมาในดินแดนของท่าน ฝนเลยถามท่านว่า ดินแดนของท่านเป็นอย่างไรหรือคะ ท่านบอกว่า ดินแดนของท่านมีไว้กักขังและลงโทษดวงวิญญาณที่ทำสิ่งชั่วร้าย ในดินแดนของท่านจะเป็นเต็มไปด้วยลูกกรงเป็นแนวยาว ทั้งที่พื้น ทั้งด้านข้าง มองไปก็จะเห็นว่า ดวงวิญญาณทำอะไรอยู่ ท่านสอนว่า เวลาดูคนอย่าดูที่ภายนอก บางครั้งภายนอกดูเรียบร้อย ใจเย็น แต่สามารถลั่นกระสุนใส่สินค้าที่มีชีวิตได้อย่างเหี้ยมโหด..เช่น มือปืน.. ซึ่งจะมีลักษณะเรียบร้อยแต่เลือดเย็นมาก ฝนจึงสงสัยว่าเค้าใจร้ายขนาดนั้นได้อย่างไร ท่านบอกว่า เค้าเหล่านี้จะถูกหล่อหลอมด้วยสิ่งเลวร้ายมาตั้งแต่เด็ก และมือปืนมักจะมีถิ่นกำเนิดจากบ่อนการพนัน ซึ่งจะมีบรรดานักเลงหรือผู้ช่วยมือปืนที่ต้องการจะไต่เต้าเป็นมือปืน ก็จะมาทำงานอยู่ที่นี่จนกลายเป็นมือปืน เมื่อเป็นมือปืนก็อาจจะทำงานอยู่ที่บ่อน ทำงานให้ผู้มีอิทธิพล หรือค่ายมวย และจุดจบของมือปืน ถ้าไม่เสียชีวิตก็จะมาอยู่กับท่าน ซึ่งหากดวงวิญญาณเหล่านี้มาอยู่กับท่านแล้วทำสิ่งที่ไม่ดี หรือผิดกฎ เช่น ลักขโมย แก่งแย่ง หรือทำตัวเป็นขาใหญารังแกสิ่งรอบข้างที่อ่อนแอกว่า ท่านก็จำเป็นที่จะต้องลงโทษ ทุกครั้งที่ท่านลงโทษท่านจะพูดกับดวงวิญญาณนั้นว่า ท่านไม่อยากทำ แต่เพราะเค้าทำผิดกฎ ท่านจำเป็นต้องลงโทษเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง สิ่งที่ชั่วร้ายก็จะเข้าใจว่าเค้าทำผิด และยอมโดนลงโทษ ท่านก็หยิบหวาย (ที่เค้าใช้ทำเก้าอี้) ตรงปลายจะพันด้วยยางในรถ เพื่อให้นิ่ม และเวลาตีจะไม่กระดูกหัก หรือเนื้อแตก แต่จะเพิ่มโมเมนต้ำในการเหวี่ยงเหมือนค้อน ซึ่งถ้าดวงไหนทำผิดมากท่านจะตีสุดแรง ซึ่งจะทำให้ดวงวิญญาณผู้นั้นกระเด็นไปถึง 3 เมตร เสียงของการลงโทษจะดังก้องกังวานไปทั่วอาณาบริเวณ สิ่งชั่วร้ายที่เหลือก็จะนำกระจกลอดกรงเหล็กออกมาดู ฝนตกใจจึงถามว่า ในนั้นมีอาวุธได้ด้วยหรือคะ ท่านบอกว่า ในนั้นทุกอย่างสามารถทำให้เป็นอาวุธได้ เช่น แปรงสีฟันก็จะถูกนำมาฝนจนคม หรือก้อนหินถูกนำมาห่อด้วยผ้าแล้วนำไปตีคู่อริจนกะโหลกแตก ดังนั้น ดวงวิญญาณจึงต้องพยายามเอาตัวรอดจากดวงวิญญาณด้วยกันเองด้วย ท่านเล่ามีเหตุการณ์หนึ่งที่ท่านยังจำได้ดี คือ มีดวงวิญญาณดวงหนึ่งหนีไปจากที่คุมขัง โดยเมื่อก่อนนั้นรถขนสิ่งปฏิกูลสามารถเข้าไปได้ (ในนั้นก็มีขยะนะ อิอิ) และดวงวิญญาณที่เพิ่งเข้ามาใหม่ก่อนที่จะถูกส่งไปทำงานอื่นจะต้องมากทำงานกับรถขนสิ่งปฏิกูลซึ่งปรากฎว่า วันนั้นมีดวงวิญญาณรายนั้นหายไป และเมื่อถูกตามกลับมาได้ ดวงวิญญาณนั้นบอกว่าเข้าลงไปซ่อนในรถขนสิ่งปฏิกูลและใช้สังกะสีบังตัวเองไว้เวลาที่ท่านยมบาลเอาไม้แหลมแทงก็จะไม่โดน เมื่อสอบถามถึงผู้สนับสนุนที่ส่งสังกะสีให้ ดวงวิญญาณนั้นก็บอกชื่อ ผู้ที่ทำงานในเวลานั้น 3 ดวง ดวงวิญญาณอีก 3 ดวงไม่รับสารภาพจึงโดนลงโทษอย่างหนักหนาสาหัสจนต้องยอมรับและส่งมาในแดนของท่าน ขณะนั้นเกิดเสียงเล่าลือ อื้ออึงว่า มียมบาลท่านหนึ่งเป็นพาดวงวิญญาณออกไป แต่ก็เป็นเพียงแค่เสียงเล่าลือ เมื่อ 3 ดวงนี้ถูกส่งมาอยู่กับท่าน นานไปด้วยความคุ้นเคย 3 ดวงนี้ก็จะคอยมาบีบนวดให้ท่าน ซักเสื้อผ้าให้ท่านบ้าง วันหนึ่งท่านก็ถามในสิ่งที่ท่านสงสัย นั่นคือ 3 ดวงนี้ทำอย่างที่เค้ากล่าวหาหรือไม่ เค้าจึงบอกกับท่านว่า ไม่ได้ทำและหากเมื่อไหร่พ้นโทษไป ดวงวิญญาณเหล่านี้จะยอมกลับเข้ามาในนี้อีกครั้งและจะลงมือกับผู้ที่ทำให้เค้าต้องรับโทษ ก่อนที่ท่านจะจากฝนไป ท่านบอกว่า หลักที่ท่านใช้ในการปกครองดวงวิญญาณเหล่านี้คือ ความยุติธรรม ซึ่งจะทำให้ดวงวิญญาณเหล่านี้จะไม่แค้นเคืองตามมาทำร้ายท่านในภายหน้า และท่านฝากบอกถึง มนุษย์ที่อยู่ภายนอกดินแดนของท่านว่า จงเป็นคนดี และอย่าได้ย่างกรายเข้ามาในดินแดนของท่าน เพราะ ดินแดนของท่าน เรียกว่า นรก..



นรก...บนดิน..
ขอบคุณคุณลุงใจดีสำหรับเรื่องเล่าและแง่คิดดีๆนะคะ


กลับเข้าเรื่องของฝนกันต่อดีกว่า อาทิตย์ที่ผ่านมาฝนทำอะไรไปบ้างน้า

วันจันทร์ที่ผ่านมา
วันนี้เคี้ยงขับรถมารับฝนไปเยี่ยมคุณปู่ค่ะ เพิ่งทราบจากพยาบาลว่าคุณปู่กลับไปที่ห้อง CCU อีกแล้ว ระหว่างทานเราก็แวะร้านไก่โต้ง ทานไก่ทอดกัน ชอบทานไก่ทอดของไก่โต้งมาก จากนั้นก็ไปที่ศิริราช ฝนโปรยปรายลงมา ตอนแรกก็ทำท่าจะหลงกันแต่ก็ได้เจอพี่รปภ.ใจดีช่วยหาที่จอดให้ แล้วก็ไปเยี่ยมคุณปู่ก้น ท่านยังคงน่ารักเหมือนเดิม แม้ว่าตอนนี้ท่านจะเริ่มหายใจเองไม่ค่อยได้แล้ว แต่ท่านก็ยังเป็นคุณปู่ที่น่ารักและฝนก็รักท่านที่สุด จากนั้นฝนจึงขอให้เคี้ยงพาฝนไปที่วัดระฆัง ฝนอยากอธิษฐานให้คุณปู่หายเร็วๆ วันนั้นตรงกับวันมาฆบูชาพอดี ฝนจึงได้เวียนเทียนแล้วก็ตั้งจิตอธิษฐาน ฝนเชื่อว่าวัดระฆังเป็นวัดที่ศักดิ์สิทธิ์มาก ท่านจะต้องหายนะคะ ก่อนกลับแวะเสี่ยงเซียมซี ซึ่งฝนไม่เคยผิดหวังเลย ที่วัดระฆังกับศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเนี่ย เซียมซีแม่นมากๆ ท่านบอกว่า..

แม้นถามลาภว่าได้สมอารมณ์ปอง ถามพวกพ้องลูกหนี้ที่รุงรัง
ว่าคงจะพบประสพภักตร์ อย่าเยื้องยักคงสมอารมณ์หวัง
ใครขอได้ใบนี้ไม่มีบัง เป็นจริงจังดีจริงทุกสิ่งอัน
ถึงคนเจ็บก็หายสบายจิตต์ คงสมคิดสุขีเป็นศรีสรรค์
ถามถึงคู่ ใบนี้ว่าดีครัน จบที่หกเท่านั้นนะท่านเอยฯ

เซียมซีนี้บอกว่าคุณปู่ฝนจะหาย แถมจะได้เจอลูกหนี้ แล้วก็จะได้ลาภ พอกลับบ้านสุดที่รักที่บ้านบอกว่า คุณป้าเอาน้ำหอมของ อลิซาเบธ อาร์เดนมาฝาก หอมและติดทนนานมาก พอดีน้ำหอมของฝนขวดโปรดก็ใกล้จะหมดพอดี ยังไม่อยากให้หมดเลย ขวดอื่นก็ไม่ค่อยอยากใช้ ก็เลยได้ใช้ขวดนี้แทน แถมบอกว่า คู่ของฝนดีอีก ดีใจจัง.. ขากลับเคี้ยงพาไปทานหมูย่าง ไก่ย่าง ซุปเนื้อที่ร้าน Yuu อร่อยทีเดียวเชียว ขอบคุณนะคะเคี้ยง ขอบคุณที่เทคแคร์ฝนเป็นอย่างดีนะคะ เคี้ยงเป็นคนมั่นคงและหนักแน่นมากจนฝนสามารถจะพึ่งพาได้ ขอบคุณที่เป็นที่พึ่งให้ฝนทั้งกายและใจนะคะ

วันอังคาร
ได้คุยกับพี่ที่เคยเป็นเลขาให้ฝน บอกว่าฝนไม่น่าออกเลย เจ้านายใหม่พี่ไม่เหมือนฝนเลย.. ฝนก็เลยนึกถึงตอนที่ฝนจะได้พี่คนนี้เป็นเลขา พี่อี๊ดเคยดูแลเรื่องการเบิกพัสดุมาก่อน เวลาใครไปเบิกของจะต้องเจอพี่อี๊ด พี่เค้าเป็นคนดุมากก จะขึ้นชื่อลือชาในหมู่น้องฝึกงานและก็ฝนด้วย เบิกของทีไร สยองทุกทีเลย แล้ววันหนึ่งก็มีใบแจ้งเลขามาวางที่โต๊ะฝน ฝนก็ยุ่งๆไม่ได้สนใจดู ตอนเย็นก่อนกลับบ้านเลยเปิดผ่านๆ แว่บ.. เมื่อกี้เห็นอะไรสะดุดตาแว๊บๆ ชักใจคอไม่ค่อยดี ฝนก็ลองตั้งสติใหม่ คราวนี้ค่อยๆแง้มๆดู มาแล้ว อ..อออ..ออ อี๊....ด
อี๊ด!!! เห็นแล้วแทบเป็นลม และแล้วฟ้าก็ส่งพี่เค้ามาอยู่กับฝน วันเวลาก็ทำให้เราสนิทกัน เวลาเค้าไม่สบายใจ ฝนก็จะชวนพี่เค้าไปที่ระเบียงเงียบๆ แล้วก็คุยกัน จากนั้นเวลาจะคุยปัญหากันฝนก็จะพาพี่เค้าไปที่ระเบียง จนเราสนิทกัน พอฝนออกมาแล้วบางวูบ ฝนก็จะนึกถึงพี่เค้า เค้าก็คงนึกถึงฝนเหมือนกัน อยากบอกพี่อี๊ดว่า ฝนยังคิดถึงพี่อี๊ดเสมอนะคะ รวมทั้งพี่เผ่งเลขา partner ที่โต๊ะอยู่ใกล้ฝนด้วย พี่เผ่งจะชอบชะโงกหน้ามาเล่าเรื่องที่ไม่สบายใจให้ฝนฟังเสมอเลย.. ฝนก็คิดถึงพี่ๆนะคะ

วันศุกร์
เมื่อคืนวันพฤหัส เคี้ยงบอกว่า เพื่อนๆนัดไปเที่ยวกัน ฝนก็ msg ไปบอกเคี้ยงตอนเช้าว่า ให้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆให้สนุกแล้วค่อยมานั่งดู AF5 กับฝนแล้วกัน ปรากฎว่า ตอนเที่ยงเคี้ยงบอกว่าไม่ต้องไปแล้ว เพราะพี่เอไม่สบาย.. ฝนก็รู้สึกเป็นห่วงพี่เอ ขอให้พี่เอหายเร็วๆนะคะ แต่ก็ต้องขอบคุณมากๆที่ทำให้เคี้ยงมาเจอกับฝนในวันนี้ เพราะฝนก็แอบอยากเจอเคี้ยงเหมือนกัน หลายวันแล้วนี่นา อีกอย่างงานช่วงนี้ก็ทำให้ฝนเหนื่อยมากๆเลย ทานข้าวก็ไม่ค่อยลง เคี้ยงคือ เวลาดีๆของฝนถ้าเจอกับเค้าฝนคงจะสบายใจ ปรากฎว่าตอนเย็นเคี้ยงเลี้ยวทางด่วนผิด ทำให้ต้องมาทางไกลกว่าเดิม กว่าจะมารับฝนก็เหลือคนสุดท้ายของบริษัทฯ พอฝนเห็นเคี้ยงก็ดีใจ แล้วก็รู้สึกขอบคุณมากที่มารับฝนไกลขนาดนี้นะคะ เคี้ยงคงจะไม่อยากให้ฝนเหนื่อย แถมเคี้ยงยังจะพาไปทานร้านอะไรก็ได้ตามใจฝน อยากทานที่ไหนจะพาไปทาน แต่ฝนไม่อยากให้เคี้ยงขับรถไกลๆแล้ว เลยพาไปทานร้านอาหารเกาหลีไม่ไกลจากบ้านชื่อร้านซังกุง

http://www.sang-kung.com/default.asp

ซึ่งเป็นร้านที่รุ่นน้องฝนเป็นหุ้นส่วนอยู่ อาหารอร่อยอ่ะค่ะ ข้าวยำร้อนมากๆๆ แต่ที่ติดใจที่สุดคือ กิมจิอ่ะค่ะ ไม่เคยทานกิมจิที่ไหนอร่อยขนาดนี้ ปกติฝนมักจะทานกิมจิไม่หมด แต่ที่นี่ฝนกะเคี้ยงทานกันจนเกลี้ยงเลย เคี้ยงบอกว่าอาหารคล้ายๆตอนที่เคี้ยงไปทานที่เกาหลีเลย แถมพี่ที่ดูแลร้านอยู่ชื่อพี่มี่ซึ่งเป็นลูกครึ่งเกาหลี (ยังพูดไทยไม่ชัดและหัดเขียนภาษาเกาหลีอยู่) ใจดีลดให้ 10 เปอร์เซ็นอีก ขอบคุณค่ะ ไว้อีกหน่อยฝนคงไปบ่อยๆ ตอนทานๆอยู่ เคี้ยงก็แอบมองฝนอีกแล้ว แอบมองไปแอบมองมา แล้วเคี้ยงก็พูดแบบไม่มีเสียงว่า ..... และก็..ฝนสวยจังเลย ฝนก็เลยตอบเคี้ยงไป แต่ในใจฝนก็รู้สึกดีมากๆ เลยนะคะ คนบางคนที่รักกันเจอกันบ่อยๆ ถ้าเห็นกันแล้วอาจจะชิน แต่การที่เคี้ยงเห็นว่า คนที่เค้ารักยังสวยอยู่เสมอ มันเป็นอะไรที่ดีเหลือเกินค่ะ ฝนอยากให้เคี้ยงเห็นแบบนี้ไปจนวันที่ฝนแก่ไม่มีฟันเลยนะคะ ^^ อืม..แล้วก็แววตาที่เคี้ยงมองฝนตอนนั้น มันบอกความรู้สึกของเคี้ยงโดยที่ไม่ต้องพูดเลย ฝนทั้งเขินทั้งหวิวๆ แล้วก็รู้สึกว่าตัวชาๆเลยนะคะ อย่าเผลอไปมองใครแบบนี้นะคะ หวงๆ จากนั้นก็กลับมาดู af5 ที่บ้าน วันนี้เศร้าจัง ร้องไห้กันใหญ่เลย.. ขอให้ทุกคนโชคดีนะคะ ขอบคุณที่รักสำหรับวันนี้นะคะ

เรื่องน่าเศร้า..
อยู่ดีๆฝนก็นึกถึงเรื่องเคี้ยงจะไปเรียนขึ้นมาเลยถามเคี้ยงว่า มหาวิทยาลัยตอบกลับมาหรือยัง เคี้ยงบอกว่าตอบกลับมาวันนี้ล่ะ ฝนรู้สึกใจหายมากๆเลยนะคะ ใกล้เวลาที่เคี้ยงจะไปแล้ว ใกล้เวลาที่ฝนต้องอยู่คนเดียวแล้วสินะ
ฝนจะอดทนรอนะคะ 1 ปีคงนานเหมือนสิบปีเลย เราจะต้องผ่านมันไปให้ได้.. ด้วยกัน..นะคะที่รัก..

Somewhere I Belong - Linkin Park


Review17 May 2008May 17, '08 1:48 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
วันนี้ฝนเพิ่งดู AF5 จบ ไม่ทราบว่า พี่ๆเพื่อนๆ เชียร์ใครกันบ้างเอ่ย..

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ตื่นมาไม่ทันดู coffee prince จนได้ รู้สึกว่าจะพลาดฉากสำคัญไปหลายตอนเลยนะคะ เฮ่อ.. พอตกบ่ายฝนก็เทลงมาไม่ลืมหูลืมตามเลย อากาศก็เย๊นเย็นน่านอนสูดกลิ่นฝนจัง แล้วเคี้ยงก็มาพอดี๊พอดีก็เลยต้องระเห็จไปคาร์ฟูร์กัน ฝนหยิบของ เคี้ยงเข็นของ เพลิดเพลินกันไปหน่อย เคี้ยงนึกได้ว่า รักต้องซ่อมมาแล้ว คราวนี้ก็รีบกันใหญ่เลย อย่างกะแข่งทีวีแชมเปี้ยนแน่ะ วันนี้ฝนว่าจะทำโอโคโนมิยากิแหล่ะค่ะ ปรากฎว่า ทำเสร็จแล้วอร่อยมากเลยนะคะ ขอบอกว่าสลัดมายองเนสต้องเบสท์ฟู้ดเท่านั้นนะคะ ลองมาสามยี่ห้อก็ไม่ถูกใจเท่ายี่ห้อนี้ วันนี้ทำแค่เมนูเดียว เห็นแค่นี้แต่ว่าอิ่มมากๆเลยนะคะ มันจะไม่อิ่มแน่นๆ แต่จะอิ่มแบบปั่กๆๆ คือ ไม่รู้สึกอิ่มมาก แต่ไม่สามารถทานอะไรได้อีกต่อไปแล้ว จานนี้เคี้ยงกับสุดที่รักที่บ้านบอกว่าอร่อยมาก ฝนก็ปลื้มไปเลย ต่อไปคงได้เป็นเมนูสิ้นคิดของฝนอีกหนึ่งเมนูแน่ๆ ^^

วันพุธ
วันนี้ฝนตกเช้า กลางวัน เย็นเลย อย่างกับจะตามมาส่งมารับเราเข้าตึกอะไรอย่างนั้นเลยล่ะค่ะ ตอนเย็นเคี้ยงมารับไปทาน ซิสเลอร์ เลยเพิ่งทราบ 2 อย่าง
1 combination เราเลือกไม่ได้แล้ว เค้ามีเป็นเซ็ทมาให้เลย เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย.. สงสัยจะไม่ได้ทานนานจัด
2 เราทานไม่ได้มากเหมือนก่อน สงสัยว่าจะแก่แล้วแน่ๆเลย แย่แล้วๆ
วันนี้ฝนก็ทานไก่กับปลาไป อิ่มมากๆจนกระดุมกางเกงแทบจะกระเด็นหวือออกมา ดีนะคะที่นำเสื้อกันหนาวมาด้วย เลยได้แอบซ่อนพุงกลมๆไว้หน่อย อิอิ วันนี้รีบกลับมาดู Project Runway รายการโปรด เป็นการแข่งขันออกแบบเสื้อผ้าของดีไซเนอร์อ่ะค่ะ ฝนชอบลุ้นว่า ชุดที่ฝนชอบจะได้คะแนนดีไหม ซึ่งก็ค่อนข้างจะเป็นแบบที่คิดนะคะ จนบางทีคิดว่าตัวเองไปเป็นดีไซเนอร์ดีกว่าไหมเนี่ย ฝนชอบวาดรูป ชอบศิลปะ แต่ว่า..เรื่องเย็บผ้านี่สิไม่เอาไหน ฉะนั้น ก้มหน้าก้มตามทำอย่างที่เป็นอยู่ไปดีกว่าเนาะคะ

วันเสาร์
วันนี้สปริงตัวขึ้นมาดู coffee prince ได้สำเร็จ เย่ๆ ละครสนุกดีนะคะ จะจบแล้วล่ะ(หลังจากพลาดไปนับๆดูเกือบครึ่งเริ่อง) รู้สึกว่า พระเอกเหมือนเคี้ยงหลายๆอย่างจนฝนต้องส่งเมจเสจไปบอกเคี้ยงเลย พอจบแล้วเคี้ยงโทรมา ไม่รู้เพราะว่าวันนี้อากาศดี หรือเพราะเสียงน่ารักๆของเคี้ยง หรือเพราะวันนี้เราได้ทำสิ่งดีๆเพื่อกันและกันแต่เช้า วันนี้ฝนรู้สึกสดใสมากๆเลยค่ะ เหมือนมีความรักลอยจางๆอยู่เต็มห้องไปหมด วันนี้เคี้ยงบอกว่าจะมาหาที่บ้าน ฝนก็อ้าววว.. ยังไม่ได้คิดเมนูเลย ว่าแล้วก็ไปค้นๆตู้เย็นดู ตกลงใจได้ว่าจะทำ สปาเก็ตตี้ผัดพริกแห้งใส่เบคอน กับ ทอดมันกุ้งใส่ข้าวโพด ปรากฎว่า ทำแล้วยุ่งเหมือนกันนะคะ ละเลงซะครัวเลอะเลย แต่ว่าผลที่ออกมาคุ้มค่ามากๆค่ะ สปาเก็ตตี้ทานแล้วแอบนึกถึงเชฟถนอมเลย รสจัดจ้านแบบนี้ ส่วนทอดมันกุ้งแม้จะลำบากลำบนไปนิดแต่ก็อร่อยทีเดียวเชียว ลองติดตามสูตรใน blog ฝนนะคะ ทานกันจนอิ่มแล้วก็นั่งดู AF5 ต่อ ฝนยังไม่ค่อยมีไอเดียว่าจะเชียร์ใครแต่ก็รู้สึกว่าปีนี้จะหน้าตาดีและร้องเพลงเก่งทั้งนั้นเลย แต่เฉพาะอาทิตย์นี้ฝนก็แอบเชียร์นัทนิดหนึ่งเพราะว่าชอบเพลง you raised me up อ่ะค่ะ แล้วเค้าก็ร้องได้นุ่มๆดีๆ ส่วนผู้หญิงก็เท่าที่ดูรู้สึกว่ามิกกี้สวย กรีนนิสัยดี รู้สึกดีตอนที่เค้ามิกกี้ไม่สบายแล้วเค้ามาช่วย แล้วก็อีกหลายๆตอน ฉะนั้นฝ่ายหญิงฝนก็เลยขอดูอีกสักอาทิตย์หนึ่งก่อนฟันธง อิอิ แต่ที่บริษัทฝนเชียร์โบว์กัน ฝนจะเชียร์ใครดีน้า...

วันนี้ฝนมีความสุขมากๆเลยค่ะ เวลาที่เคี้ยงอยู่ใกล้ๆ มันเป็นความสุขที่หวานๆ เย็นๆ สบายใจ และก็สงบสุข เหมือนอากาศตอนฝนตกพรำๆ ฝนบอกเคี้ยงว่า วันนี้ฝนมีความสุขจัง เคี้ยงบอกว่า เราก็เหมือนกัน
วันนี้เราเหมือนกันหลายๆอย่างเลยนะคะ
มีอยู่ตอนหนึ่งเราส่ง msg ในเรื่องเดียวกัน พร้อมกันด้วย แปลกจังเลย

วันนี้ขอบคุณมากนะคะ ที่ทำให้ฝนมีความสุข เคี้ยงคือวันเวลาที่ดีของฝนจริงๆ

เพลงนี้ตอนที่มิกกี้ร้องอยู่ ฝนก็ร้องให้เคี้ยงฟังไปด้วย..
"ฟ้าคงส่งให้ฉันมาเกิด ให้พบเธอ
ฟ้ากำหนดเส้นทางเส้นหนึ่ง ให้เรารักกัน.."



Review11 May 2008May 10, '08 2:08 PM
for everyone
Category:Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author:Minerva
ง่วงจังเลย สุดสัปดาห์นี้เหมือนผ่านไปเร็วมากๆเลยนะคะ ยังไม่ได้ทำอะไรที่ตัวเองอยากทำเล้ยยยย

วันอังคารที่ผ่านมา
ตื่นเช้ามาด้วยความรู้สึกแย่สุดๆ ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ ปวดท้อง รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลยอ่ะค่ะ อยากหยุดงานมาก แต่ก็พยายามจะไปทำงาน เราก็ขนงานกลับมาทำเยอะซะด้วยสิ ก็เลยต้องขนไปคืน แต่ว่าพอไปถึง รู้ตัวว่าคงไม่ไหว มันแย่ทั้งร่างกายและจิตใจเลย ก็เลยฝากบอกพี่ว่า วันนี้ขอลาป่วย 1 วัน (เช้าต่อมารู้กันทั้ง บริษัทเลยว่าฝนลา อะไรจะข่าวล่ามาไวขนาดนั้น) จากนั้นฝนก็จะไปหาหมอ แต่ว่าเป็นห่วงคุณปู่มากๆๆ เลยไปเยี่ยมคุณปู่ก่อนดีกว่า รพ.ศิริราช เป็นโรงพยาบาลที่คนเยอะมากๆเลยค่ะ ฝนเพิ่งเคยมาครั้งแรก แอบตกใจเหมือนกัน แต่พอไปถึงตึกที่คุณปู่ฝนอยู่ก็ค่อยสงบขึ้น พี่พยาบาลก็น่ารักกันมากๆเลยค่ะ ดูเหมือนพี่ๆ จะชอบมาคุยกับคุณปู่กัน ตอนคุณปู่ย้ายออกจากห้อง ccu ก็ร่ำลากัน คุณปู่ฝนก็ไม่ค่อยอยากไป เพราะพอย้ายไปอยู่ห้องพิเศษ ก็อยู่ในห้องส่วนตัว คงจะเหงาๆ ไม่ครึกครื้นเหมือนอยู่ที่นี่ มีพยาบาลเดินผ่านบ่อยๆ คนมีอายุคงคล้ายๆกันเนาะคะ ชอบคุย ชอบให้มีคนมาหา ที่ห้องพิเศษ.. สงบสุดๆเลย ห้องก็สวย คล้ายๆโรงแรมเลย ฝนก็นั่งจับมือคุณปู่จนท่านหลับไป แล้วก็คุยกับพี่พร ซึ่งเป็นพยาบาลประจำตัวคุณปู่ฝน อยู่มาด้วยกันนับสิบปี อยู่กันเพราะผูกพัน พี่พรเป็นคนดีที่หายากคนหนึ่งทีเดียวเลยล่ะค่ะ ขอบคุณพี่พรนะคะ
เยี่ยมคุณปู่เสร็จ ฝนก็กลับมาโรงพยาบาลแถวบ้านฝน ไปหาคุณหมอชอบโดนบ่นเรื่อง ทำงานหนักกับพักผ่อนน้อยตลอดเลย หลังจากนั้นก็เลยแวะซื้อก๋วยเตี๋ยวปลาน่าอร่อยกลับมาทาน แล้วก็ซื้อมาฝากสุดที่รักที่บ้านด้วย ทานกันหนุบหนับๆเลย หลังจากนั้นหรือคะ.. ทานยาแล้วนอนนนนนนนนนนนน หลับลึกมากๆเลยค่ะ จนเคี้ยงมาฝนก็ตื่นมาแต่ยังมึนๆ ยาอยู่ ก็เลยหลับต่อตื่นมาค่อยมีแรงขึ้นมานิดหนึ่ง จนตอนเย็นเคี้ยงพาออกไปทานบาร์บีคิว พลาซ่า ได้ทานน้ำซุปร้อ