เสียงโทรศัพท์ที่แสนจะคุ้นหูดังขึ้นในเช้าวันอาทิตย์..
ฮัลโหล..
coffee prince มาแล้วนะ ตื่นมาดูกัน..
(งัวเงียๆ..)
หลับไปแล้วหรอ..
(แกล้งหลับ..)
ตื่นมาดู coffee prince กัน..
(อยากจะแกล้งหลับต่อ แต่.. เสียงของเมื่อวานก็ดังขึ้นมาในหัว..
"ขอโทษนะ เมื่อวานฝนไม่ได้ตื่นมาดู coffee prince อ่ะ ฝนเหนื่อยจริงๆ เมื่อวันศุกร์ทำงานเหนื่อยมากเลย..
เราอยากให้ฝนดูนะ..
เราเหนื่อยจริงๆอ่ะ เคี้ยงดูกับคุณแม่ไม่ใช่หรอคะ..
ก็.. เราอยากดูกับฝนอ่ะ เราจะได้คุยกันไง..
(อึ้ง.. ) พรุ่งนี้เราจะพยายามตื่นน้า สัญญานะจ๊ะ..)
อืม.. จ๊ะ เดี๋ยวตื่นน้า (ยังไม่รู้ว่าจะทำได้หรือเปล่าเลย..) กริ๊ก.. พอวางหูไป ฝนก็ได้แต่กลิ้งตัวไปมา พยายามจะขอแอบนอนอีกซักหน่อย แต่คำพูด.. เมื่อวาน.. ไหลเข้ามาในหัวไม่หยุด เคี้ยงรักเรา เคี้ยงรักเรา แต่..เช้าวันอาทิตย์.. เคี้ยงรักเรา แต่.. เคี้ยงรักเรา ในที่สุด.. ฝนก็ลุกขึ้นมานั่งดู coffee prince จนได้ ดีใจจนต้องส่ง msg ไปบอกเคี้ยงว่า ฝนทำได้แล้วนะ หลังจากลุกไม่ขึ้นมาสองอาทิตย์ coffee prince สนุกดีค่ะ ในละครมีคนหนึ่งขี้เหงาคล้ายๆฝนเลย ดูแล้วก็อินสุดๆ ต้องขอบคุณที่รักนะคะ ที่ทำให้ฝนไม่พลาดความสดใสและเรื่องดีๆในยามเช้าแบบนี้ ^^ แต่วันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะเคี้ยง ฝนคงตื่นไม่ได้แน่นอนเลย..
วันอังคาร
วันนี้ตอนเย็นมีนัดกับเพื่อนๆพี่ๆของเคี้ยงและของฝนด้วย ไปทานอาหารแถวถนนเชื้อเพลิงกัน ฝนไม่รู้จักถนนนี้เลย โชคดีที่ไปกับเคี้ยง ถ้าไปคนเดียวต้องแย่แน่เลย แต่กว่าจะไปเจอเคี้ยงได้ก็เหนื่อยเสียจนเกือบถอดใจ เพราะว่าฝนเจ้ากรรมตกลงมาตอนเย็นพอดี ถนนหน้าบริษัทฝนกลายเป็นลานจอดรถยาวสุดลูกหูลูกตาไปทันที ฝนลองเดินไปด้านท้ายซอยแท็กซี่ก็ไม่มีเลย พอดีเห็นพี่มอร์เตอร์ไซค์มาจอดซื้อยาก็เลยตัดสินใจซ้อนท้ายพี่เค้าตากฝนมาที่สถานีรถไฟ ดีที่พี่เค้ามีหมวกกันน๊อค 2 ใบ ฝนเลยเปียกแค่ช่วงตัว ไม่งั้นคงได้ผมทรงสก๊อยไปเจอเพื่อนๆแน่ๆเลย วันนี้ฝนหิวมากๆเลยค่ะ เพราะฝนไม่ได้ทานข้าวกลางวัน งานยุ่งมากได้ทานแค่ชีสไบท์อันเดียว วันนี้ก็เลยทานเยอะเป็นพิเศษจนพี่เอ กับ คุณบาส (เพิ่งได้เจอตัวจริงวันนี้นี่เอง เพื่อนเคี้ยงอีกคนที่ถ่ายรูปสวยมากๆ) คงตกใจ ฝนหิวจนจะเป็นลมเลยล่ะค่ะ มื้อนี้ขอทานเยอะนิดนึงแล้วกันนะคะ ^^
วันพุธ
วันแห่งความร่ำรวยที่มีปีละแค่ 12 ครั้ง ทายสิวันอะไร.. วันนี้ฝนสัญญาว่าจะพาเคี้ยงไปตัดผม หมู่นี้งานโหลดมากเลยค่ะ ไปถึงก็ไปหลับรอ เหนื่อยจริงๆเลย พอเคี้ยงตัดผมเสร็จฝนก็ชวนเคี้ยงไปทานข้าวที่สามย่าน อยากจะรู้ว่าพอร์คกอร์ดองเบลอ หรือ คอนดอนบลู (งานนี้มีคน request มาด้วย ^^ ไว้จะทำให้ดูนะคะ) เป็นยังไง เชื่อไหมคะ ฝนไม่เคยทานเลย เพราะทุกทีฝนจะสั่งอะไรที่เป็นแต่กุ้งๆ เช่นสปาร์เก็ตตี้กุ้ง หรือไม่ก็สเต็กราดซอสเห็ด หรือไม่ก็สเต็กอังกฤษ ไม่ค่อยได้ทานอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็ลองดู ปรากฎว่าเยอะมากๆเลยค่ะ ตอนแรกฝนคิดว่าจะทานไม่พอซะอีก ที่ไหนได้พอเค้าเอามาเสิร์ฟกลับต้องยอมแพ้ไป เคี้ยงบอกว่า ผู้หญิงทานไม่หมดหรอก มันเยอะ น่าสงสารเจ้าไก่น้อยย ขอโทษน้า..
วันศุกร์
งานเครียดและยุ่งมากๆ จนตอนที่ฝนคุยกับรอง MD ทำเอาฝนมือเย็นและก็เหงื่อออกจนเกือบจะเป็นลมแน่ะค่ะ วันศุกร์นี้เป็นวันที่ทรหดมากๆเลย เหนื่อยเหลือเกิน
วันอาทิตย์
วันนี้ตอนนั่งดู coffee prince มีผึ้งตัวหนึ่ง บินหลงเข้ามาในห้อง บินไปบินมาด้วยความเร็วสูง อยู่ดีๆก็แปลงร่างเป็นกามิกาเซ่น้อย บินชนกระจกซะงั้น เสียงดัง แป๊กๆ ร่วงเลย กามิกาเซ่.. สงสัยจะหัวโนน่าดู นิ่งไปสักพักใหญ่ๆ จนฝนนึกว่า สลบไปแล้ว สักพักค่อยโซซัดโซเซขึ้นมาบินใหม่.. ผึ้งซุ่มซ่ามอย่างนี้ก็มีด้วย..
ตกบ่าย..
ฝนกับเคี้ยงออกไปเดินเล่นที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต ไปซื้อของมาทำอาหารเย็นกัน เคี้ยงผู้น่ารักคอยช่วยถือตะกร้า แล้วก็ช่วยฝนวิ่งหาขวดซอสด้วย น่ารักจัง..
ตอนถึงหน้าบ้าน ฝนเห็นใบปลิวพิซซ่าฮัทตกอยู่ ฝนก็พยายามชะโงกจากในรถว่า จะดูว่าใบปลิวอะไร โป๊ก.. ลืมไปว่ากระจกรถปิดอยู่ หน้าผากฝนเลยกระแทกเต็มๆเลย เคี้ยงหัวเราะแล้วบอกว่า นึกว่าจะหายซุ่มซ่ามแล้วนะเนี่ย.. อืม.. นึกถึงกามิกาเซ่น้อยเมื่อเช้านี้เลย.. TT
วันนี้ฝนทำคาโบนาร่า กับ เทอรีน ทานค่ะ อร่อย แต่ก็เยอะมากๆ ถ้าทำในภัตตาคารนี่คงเสิร์ฟแค่ 2 ชิ้น แต่พอทำเองก็เลยออกมาเยอะมากๆเลยล่ะค่ะ ทานกันจนแทบจะไม่ไหวแน่ะ จากนั้นก็นั่งดูรายการ UBC ด้วยกัน วันนี้ดีใจที่โกโกริโกะเกมส์กึ๋ยมาฉายอีกแล้ว ฝนทำอาหารญี่ปุ่นเป็นก็จากรายการนี้แหล่ะนะคะ ชอบฮามากุจิ กับชากุเระมากๆเลย
สัปดาห์นี้ต้องขอบคุณเคี้ยงนะคะ ที่ใจเย็นและคอยปลอบโยนฝนอ่ะ ฝนเหนื่อยมากจริงๆ อ่ะค่ะ พรุ่งนี้ฝนต้องเคลียร์งานอีกเยอะเลย หอบกลับมาบ้านด้วย นึกถึงแล้วมันเศร้าจริงๆ TT
เพลงนี้ความหมายไม่ได้เกี่ยวกับฝนและเคี้ยงตอนนี้เลย แต่ว่าตอนที่ฟังเพลงนี้เราคิดเหมือนกันว่า เพลงนี้เพราะดี..
วันแห่งความร่ำรวยที่มีปีละแค่ 12 ครั้ง ทายสิวันอะไร.. 
