ง่วงจังเลย สุดสัปดาห์นี้เหมือนผ่านไปเร็วมากๆเลยนะคะ ยังไม่ได้ทำอะไรที่ตัวเองอยากทำเล้ยยยย
วันอังคารที่ผ่านมา
ตื่นเช้ามาด้วยความรู้สึกแย่สุดๆ ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ ปวดท้อง รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลยอ่ะค่ะ อยากหยุดงานมาก แต่ก็พยายามจะไปทำงาน เราก็ขนงานกลับมาทำเยอะซะด้วยสิ ก็เลยต้องขนไปคืน แต่ว่าพอไปถึง รู้ตัวว่าคงไม่ไหว มันแย่ทั้งร่างกายและจิตใจเลย ก็เลยฝากบอกพี่ว่า วันนี้ขอลาป่วย 1 วัน (เช้าต่อมารู้กันทั้ง บริษัทเลยว่าฝนลา อะไรจะข่าวล่ามาไวขนาดนั้น) จากนั้นฝนก็จะไปหาหมอ แต่ว่าเป็นห่วงคุณปู่มากๆๆ เลยไปเยี่ยมคุณปู่ก่อนดีกว่า รพ.ศิริราช เป็นโรงพยาบาลที่คนเยอะมากๆเลยค่ะ ฝนเพิ่งเคยมาครั้งแรก แอบตกใจเหมือนกัน แต่พอไปถึงตึกที่คุณปู่ฝนอยู่ก็ค่อยสงบขึ้น พี่พยาบาลก็น่ารักกันมากๆเลยค่ะ ดูเหมือนพี่ๆ จะชอบมาคุยกับคุณปู่กัน ตอนคุณปู่ย้ายออกจากห้อง ccu ก็ร่ำลากัน คุณปู่ฝนก็ไม่ค่อยอยากไป เพราะพอย้ายไปอยู่ห้องพิเศษ ก็อยู่ในห้องส่วนตัว คงจะเหงาๆ ไม่ครึกครื้นเหมือนอยู่ที่นี่ มีพยาบาลเดินผ่านบ่อยๆ คนมีอายุคงคล้ายๆกันเนาะคะ ชอบคุย ชอบให้มีคนมาหา ที่ห้องพิเศษ.. สงบสุดๆเลย ห้องก็สวย คล้ายๆโรงแรมเลย ฝนก็นั่งจับมือคุณปู่จนท่านหลับไป แล้วก็คุยกับพี่พร ซึ่งเป็นพยาบาลประจำตัวคุณปู่ฝน อยู่มาด้วยกันนับสิบปี อยู่กันเพราะผูกพัน พี่พรเป็นคนดีที่หายากคนหนึ่งทีเดียวเลยล่ะค่ะ ขอบคุณพี่พรนะคะ
เยี่ยมคุณปู่เสร็จ ฝนก็กลับมาโรงพยาบาลแถวบ้านฝน ไปหาคุณหมอชอบโดนบ่นเรื่อง ทำงานหนักกับพักผ่อนน้อยตลอดเลย หลังจากนั้นก็เลยแวะซื้อก๋วยเตี๋ยวปลาน่าอร่อยกลับมาทาน แล้วก็ซื้อมาฝากสุดที่รักที่บ้านด้วย ทานกันหนุบหนับๆเลย หลังจากนั้นหรือคะ.. ทานยาแล้วนอนนนนนนนนนนนน หลับลึกมากๆเลยค่ะ จนเคี้ยงมาฝนก็ตื่นมาแต่ยังมึนๆ ยาอยู่ ก็เลยหลับต่อตื่นมาค่อยมีแรงขึ้นมานิดหนึ่ง จนตอนเย็นเคี้ยงพาออกไปทานบาร์บีคิว พลาซ่า ได้ทานน้ำซุปร้อนๆ ชื่นใจๆ กลับมาถึงคุณหมอเคี้ยงก็จัดยาให้เสร็จสรรพ เคี้ยงก็จับมือแล้วก็ลูบผมฝนจนฝนหลับไปเลย รู้สึกตัวอีกทีก็ใกล้จะสว่างแล้ว เมื่อรู้ว่าเคี้ยงกลับไปแล้วก็ตกใจเพราะปกติฝนจะรอให้เคี้ยงถึงบ้านก่อนค่อยหลับ รีบคว้า msg มาดูว่าเคี้ยงถึงบ้านหรือยัง ปรากฎว่า ได้อ่านข้อความที่น่ารักมากๆเลย ขอบคุณนะคะ คุณหมอที่รักของเรา
วันพฤหัส
วันนี้อ้อนคุณหมอให้มาดูแลอาการคนไข้ อิอิ คุณหมอเลยพาไปทานอุโตย่าที่เซ็นทรัลลาดพร้าวอร่อยมากๆค่ะ พี่ๆพนักงานก็น่ารักจนฝนต้องเขียน comment ชื่นชม เคี้ยงบอกว่า ฝนเหมือนแม่เราอีกแล้ว แม่เราก็ชอบเขียนแบบนี้ 55 แต่เขียนไปเขียนมาก็วาดการ์ตูนอะไรไป จนเคี้ยงแอบขำฝนเลย จากนั้นก็แวะซื้อต่างหูซักหน่อย เพราะว่าเดี๋ยววันเสาร์ต้องไปงานแต่งงาน ต่างหูใหม่สวยถูกใจฝนเลย ใส่แล้วหน้าสว่างเลยล่ะค่ะ ฝนคิดว่าพวกเครื่องประดับนี่ ถ้าซื้อแพงขึ้นมานิดหนึ่ง (แต่ก็ไม่ควรแพงเกินไป เพราะปลายเดือนอาจต้องทานต่างหูต่างข้าวก็เป็นได้ ^^ ) จะสวยและใส่ได้นาน ไม่เบื่อง่าย คลาสสิคกว่า เลยจะพยายามซื้อเก็บๆไว้ วันนี้ต้องขอบคุณคุณหมอที่มาดูอาการนะคะ ฝนหายเร็วคงเพราะมีคุณหมอน่ารักนี่เอง
วันศุกร์
เป็นวันที่สุดแสนจะยุ่งเพราะจะมีประชุมบอร์ดวันจันทร๋ เล่นเอาฝนมึนเลย ตอนเย็นมีเลี้ยงพนักงานทั้งบริษัท เนื่องจาก ผู้อำนวยการได้เลื่อนตำแหน่งเป็น รอง MD ที่ Immortal เป็นคาราโอเกะด้วย ตอนแรกฝนก็ไม่ได้คิดจะร้องเพลงเพราะผู้ใหญ่อยู่กันเยอะ โดยเฉพาะมีเจ้านายของฝนไปด้วย ซึ่งพี่เค้าจะออกเรียบร้อยๆ สไตล์คุณหญิง ฝนก็เลยขอเป็นผู้ฟังที่ดีดีกว่า ใครจะขอให้ร้องฝนก็ได้แต่ยิ้มๆ จนดึกหน่อย ท่านรองมาขอให้ร้องบวกกับเหลียวซ้ายแลขวาเจ้านายกลับไปแล้วเลยค่อยกล้าร้องหน่อย ฝนก็ร้องเพลงเสียงของหัวใจนะคะ เป็นเพลงที่ปลอดภัยสำหรับฝนเพราะเสียงโทนเดียวกันจะได้ไม่ทรมาน (คนฟัง) มาก ปรากฎว่า พอร้องจบ พี่ๆบอกว่าเสียงเพราะมาก มีพี่คนหนึ่งตะโกนว่า ชั้น 24 ขออีก ฝนก็เลยร้องเพลงปล่อยมืออีกเพลงโดยขอให้พี่เลขาช่วยร้องด้วยไปๆมาๆพี่เค้าก็หยุดร้องมาฟังฝนซะงั้น พอจบก็ยังมีพี่ตะโกนขออีก ฝนก็เลยขอพักทานอาหารก่อน กลุ่มที่ฝนนั่งอยู่เป็นคอคนอาหารญี่ปุ่นค่ะทานซูชิแกล้มไวน์ (พี่ๆเอามาเอง เป็นไวน์ที่อร่อยๆมากเลย นอกนั้นก็มีเบียร์ เหล้าสวิง??? ไม่เคยทาน ไม่ทราบว่าเป็นยังไง แต่ก็คงจะดีเหมือนกัน แต่คืนนี้แค่ทานไวน์ก็มึนจนต้องทานน้ำเปล่าสลับแล้ว) มีพี่มากระซิบว่าฝนคอแข็งเหมือนกันด้วย 55 ก็ฝนแอบทานน้ำเปล่าไปตั้งเยอะนี่คะ แต่เพื่อนวิศวะนี่เมาหลับไปแล้ว อยู่ดีๆ มีใครไม่ทราบเลือกเพลง zombie ไว้แล้วไม่แสดงตัว อารมณ์ประมาณเครือข่ายอัลไกด้าทิ้งบอมส์ไว้ ก็เลยมีหน่วยกล้าตายที่น่าสงสารคือฝนกับพี่อีกคนที่ร้องเพลงภาษาอังกฤษ(และร้องเก่งมากๆ ร้องเกือบตลอดงานเลย) พอได้บ้าง ช่วยกันร้อง ตั้งแต่ฝนร้องเกะมาไม่เคยคิดจะร้องเพลงนี้ และไม่คิดว่า ตัวเองจะร้องได้ แต่ตอนนั้นคงมึนนิดหนึ่งเลยกล้าร้องไป พอจบพี่ที่ร้องคู่บอกว่า สุดยอดด้วย ฝนเลยแอบดีใจแกมฮึกเหิมว่า ต่อไปจะลองฝึกร้องเพลงยากๆ ซาร์ดิสม์ ดูบ้างนะคะ หลังจากนั้นก็ตามขอ ร้องไปอีก 2 เพลงคือ eternal flame กับ pretty boy ท่านรอง มาขอให้ฝนร้องเพลงแพ้ใจของใหม่ แต่ฝนขอไว้คราวหน้าดีกว่า ร้องเยอะเดี๋ยวไม่ขลัง 55 (มีงี้ด้วยนะ..จริงๆ กลัวเดี๋ยวเค้าจับได้ว่า จริงๆไม่ได้ร้องเพลงเก่งสักกะหน่อย) ตอนจะกลับ ท่านรองบอกว่า ชอบเสียงฝนมาก เสียงใสดี บอกว่าคราวนี้เกิดเลย คราวหน้ามาเกะต้องไม่พลาดนะ ฝนก็ได้แต่ขอบคุณและกลับบ้านแบบปลื้มๆ ดีใจที่พี่ๆชอบนะคะ แต่วันจันทร์นี่จิ เจ้านายฝนจะว่าไงเนี่ยยย..
ปล.เพิ่งรู้ว่า พี่ๆ บริษัทฝนร้องเพลงเพราะกันหลายคนเลยทีเดียว
วันเสาร์
ตึ๊งตึ่ง เสียง msg จากเคี้ยงดังขึ้น coffee prince มาแล้วหรอ.. อืม.. ง่วงจัง.. ฝนก็แถ่ดๆๆๆ ตัวไปรอบที่นอนหมุนไปได้ประมาณรอบครึ่งก็ลุกขึ้นมานั่งดูจนได้ ดูไปหลับไป แต่ก็สนุกดีนะคะ พอหนังจบเคี้ยงก็โทรมา หมู่นี้เคี้ยงน่ารักกับฝนจัง คุยกันสักพักก็ตกลงกันว่าจะนอนเอาแรงทั้งคู่ เพราะเคี้ยงต้องไปเตะบอล ส่วนฝนต้องไปงานแต่งงาน
บ่าย 3 ตื่นมา แต่งตัวแบบโกลาหลมากๆ เพราะฝนสวมวิญญาณ stylist ให้คุณแม่ด้วย ก็ Makeover กันสุดฤทธิ์ กว่าจะแปลงโฉมให้คุณแม่เสร็จก็เกือบจะได้เวลา ฝนก็เลยแต่งตัวให้ตัวเองแบบรีบมากๆ เพราะนัดกับคุณน้าแอนด์เดอะแฟมิลี่ไว้ด้วย ปรากฎว่า คุณน้าก็อยู่ในสภาพเดียวกันเพราะต้องแต่งตัวให้คุณลูกๆและดูแลคุณน้าสามีอีก พอขึ้นรถก็เลยได้ยกภูเขาออกจากอกกันทั้งคู่ วันนี้น้าบอกว่า ฝนเหมือนนุ่นด้วย ฝนก็เลยถามว่านุ่นไหน เพราะ 2-3 วันนี้มีพี่ที่บริษัทฯมาเขียนใน hi5 ว่าฝนเหมือนนุ่นเหมือนกัน น้าก็บอกว่า นุ่น วรนุชไง มีอยู่นุ่นเดียวเนี่ยแหล่ะ ฝนก็อ้อ.. น้าอยากทานอะไรคะ เดี๋ยวฝนพาไป อิอิ น้าฝนคนนี้เป็นคนที่น่ารักมากนะคะ เป็นคนที่หน้าตาอ่อนกว่าวัยด้วย แถมเป็นคนตลกๆอีก การบ้านการเรือนก็เก่ง ขยันมากๆเลยค่ะ ฝนว่าใครที่ได้น้าฝนเป็นแฟนนี่โชคดีมากๆเลยนะคะ พอไปถึงโรงแรมก็มีความสุขดีนะคะ เจ้าบ่าวซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องฝนเอง เห็นกันมาตั้งแต่ตอนเด็กๆ วันนี้พี่เค้าหล่อเป็นพิเศษทีเดียว แต่ลึกไปข้างใน ฝนว่า เจ้าสาวในวันนี้โชคดีมากค่ะ เพราะว่า ถึงพี่ฝนภายนอกอาจจะดูธรรมดา (ที่ไม่ธรรมดา เพราะว่าจริงๆแล้ว เป็นเศรษฐีที่เดียว ตอนเด็กๆเคยไปหัดตืเทนนิสกับว่ายน้ำที่บ้านพี่เค้าด้วย) แต่เหนือกว่านั้นพี่เค้าเป็นคนจิตใจดีมาก มีน้ำใจ และก็คอยช่วยเหลือคนอื่นตลอด ถ้าจะนับว่าในชีวิตนี้ฝนได้เจอใครที่เป็นคนดี ก็ต้องมีพี่คนนี้ติดอันดับต้นๆแน่นอน ขอให้เจ้าบ่าวและเจ้าสาวมีความสุขมากๆนะคะ
ปล.เมื่อก่อนชอบไปงานแต่งงาน แต่ตอนนี้เริ่มต้องทบทวนใหม่แล้ว เพราะวันนี้ได้ยินเสียงถามเซ็งแซ่ชวนให้นึกถึงนกกินปลาในนีโม่ว่า เมื่อไหร่จะถึงตาฝน อยากมางาน อยากเจอเจ้าบ่าว
ฝนก็.. นะ..
ตอนนี้นั่นทานปีโป้วุ้นอยู่แหล่ะค่ะ แอบหิวนิดหนึ่ง พรุ่งนี้คิดว่าจะทำโอโคโนมิยากิด้วย สงสัยคิดเยอะไปหน่อย หิวเลย ฮือๆๆ